تأثیر تمرین مقاومتی بلندمدت بر عوامل رشدی و انسولین پلاسمایی دو بیمار مبتلا به سوختگی شدید

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 . کارشناس‌ارشد فیزیولوژی ورزش، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه اصفهان، اصفهان،

2 دانشیار گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکدة تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران

3 استادیار گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکدة تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران

4 استادیار گروه روان شناسی کودکان با نیازهای خاص، دانشکدة روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران

چکیده

هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر هشت ماه تمرین مقاومتی بر سطوحIGF1 , GH و انسولین پلاسمای افراد با سوختگی شدید بود. روش پژوهش از نوع مورد منفرد با طرح خط پایۀ چندگانۀ شرکت‌کنندگان بود. آزمودنی‌های این پژوهش دو زن با سوختگی شدید با میانگین سنی 20 تا30 سال در بیمارستان سوانح و سوختگی بودند، که پس از تعیین خط پایه، طی هشت ماه مداخلۀ انفرادی، تمرینات مقاومتی را انجام دادند و یک ماه پس از پایان مداخله به مدت دو ماه پی‌درپی تحت آزمون پیگیری قرار گرفتند. نمونه‌های خونی به‌صورت ناشتا و 24 ساعت پس از تمرینات در پایان هر ماه گرفته شد. تحلیل دیداری، تمرینات مقاومتی در هر دو آزمودنی موجب تغییر در  PND (75 درصد برای آزمودنی اول در GH و 5/87 درصد برای آزمودنی دوم) و PND در ( IGF1برای هر دو آزمودنی100 درصد) و PND (انسولین آزمودنی اول 5/62 درصد و در آزمودنی دوم50 درصد) شد. به‌نظر می‌رسد تمرین مقاومتی طولانی‌مدت موجب افزایش هورمون‌ها و عامل رشدی در افراد با سوختگی شدید شده و در نتیجه موجب تسریع در بهبود جراحت‌ها شود.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The Effect of Long-Term Resistance Training on Growth Factors and Plasma Insulin in Two Severely Burned Patients

نویسندگان [English]

  • Nasim behzadnezhad 1
  • Sayyed Mohammad Marandi 2
  • Fahimeh Esfarjani 3
  • Ahmad Abedi 4
چکیده [English]

The aim of this study was to investigate the effect of 8 months of resistance training on GH, IGF1 and plasma insulin levels of patients with severe burns. The research method used was the case study with multiple base-lines for participants. The participants included two women with severe burns (age range of 20-30 years) in the “Accidents and Burns Hospital”. After determining the baseline, participants performed resistance training during 8 months of individual intervention and one month after this period, they were put under follow-up examinations for 2 consecutive months. The blood samples were collected under the fasting condition 24 hours after training at the end of each month. Based on the visual analysis, the resistance training in both participants caused changes (PND = 75% for the first participant in GH and 87.5% for the second participant, PND = 100% for both participants in IGF1 and PND = 62.5% for the first participant in insulin and 50% for the second participant). It seems that long-term resistance training can improve hormones and growth factor in patients with severe burns and consequently can expedite the treatment of the burns.

کلیدواژه‌ها [English]

  • burn
  • case study research
  • growth factors
  • insulin
  • resistance training
1. آذربایجانی، محمدعلی؛ عابدی، بهرام؛ پیری، مقصود و رسایی،محمدجواد. (1391). اثر یک جلسه تمرین ترکیبی مقاومتی و هوازی بر غلظت لپتین سرم و شاخص مقاومت به انسولین در مردان غیرفعال، مجلۀ دانشگاه علوم پزشکی قم، سال ششم، ش 1 (پیاپی 21)، ص 53-46.

2. احمدی زاد، سجاد؛ خدامرادی، آرش؛  ابراهیم، خسرو و هدایتی، مهدی. (1389). تأثیر شدت فعالیت مقاومتی بر آدیپوکین‌ها و شاخص مقاومت به انسولین، مجلۀ غدد درون‌ریز و متابولیسم ایران، سال دوازدهم، ش 4 (پیاپی 52)، ص 434-427.

3. بیژه، ناهید؛  معظمی، مهتاب؛  احمدی، امین؛  صمدپور، فاطمه و  ذبیحی، علیرضا. (1390). تأثیر شش ماه تمرین ورزشی هوازی بر سطوح لپتین، کورتیزول، انسولین و گلوکز سرم زنان میانسال لاغر، مجلۀ پزشکی کوثر، سال شانزدهم، ش 1 (پیاپی 59)، ص: 60-53.

4.رجبی، حمید؛ رزمجو، سحر؛ جنتی، معصومه و ظریفی، آیدین ( 1389). ارتباط پاسخ‌های عامل رشدی شبه‌انسولین و کراتین کیناز پس از یک جلسه و دورۀ شش‌هفته‌ای تمرین مقاومتی هرمی و هرمی واژگون در دختران غیرورزشکار، فصلنامۀ المپیک، سال هجدهم، ش 2 (پیاپی 50)، ص 42-29.

5. رشیدلمیر، امیر و  سعادت‌نیا، آرش (1390). تأثیر دو ماه تمرینات هوازی بر شاخص‌های هموستئاز گلوکز و ریسک فاکتورهای قلبی-عروقی، مجلۀ دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد،سال نوزدهم، ش 2 (پیاپی 77)، ص 229-219. 

6.صادقی، سعید و رحیمی، رحمان ( 1388). واکنش هورمون‌های GH و IGF-1 نسبت به دو برنامه مقاومتی شدید هم حجم با استراحت‌های متفاوت بین ست‌ها. فصلنامه المپیک، سال هفدهم، ش 1 (پیاپی 45)، ص 68-57.

7.طالبی گرکانی، الهه و صفرزاده، علی‌رضا. (1391) تأثیر شدت و حجم تمرین مقاومتی بر غلظت سرمی واسپین و شاخص مقاومت به انسولین در موش‌های صحرایی نر بالغ، دوماهنامۀ دانشور پزشکی، سال نوزدهم، ش 100، ص 82-75.

8.عابدی، بهرام؛ آذربایجانی، محمدعلی؛ پیری، مقصود و رسایی، محمدجواد )1390) . اثر یک جلسه تمرین مقاومتی بر سطح آدیپونکتین سرم و شاخص مقاومت به انسولین در مردان غیرفعال، مجلۀ دانشگاه علوم پزشکی اراک،سال چهاردهم، ش 5 (پیاپی 58)، ص 62-53.

9. عباسی دلویی، آسیه؛ قنبری نیاکی، عباس؛ فتحی، رزیتا و هدایتی، مهدی (1390). اثر یک جلسه فعالیت هوازی بر سطح پلاسمایی گرلین، هورمون رشد، انسولین و کورتیزول در دانشجویان مرد غیر ورزشکار، مجلۀ غدد درون‌ریز و متابولیسم ایران، سال سیزدهم، ش 2 (پیاپی 56)، ص 201-197.

10.فراهانی، حجت‌الله؛ عابدی،احمد؛ آقامحمدی، سمیه و کاظمی، زینب (1389). روش‌شناسی طرح‌های مورد منفرد در علوم رفتاری و پزشکی(رویکردی-کاربردی)، تهران: دانژه (زیر چاپ).

11.قراخانلو، رضا؛ صارمی، عباس؛ امیدفر، کبری؛ شرقی، ساسان و قرائتی، محمدرضا (1388). اثر تمرین مقاومتی بر سطوح سرمی میوستاتین، GASP1، IGF1 و IGFBP3 در مردان جوان، نشریۀ علوم حرکتی و ورزش، سال هفتم، ج اول، ش 13، ص80-67

12.مرندی، سید محمد؛ محبی، حمید؛ قراخانلو، رضا و نادری، غلامعلی ( 1383). واکنش‌های IGFBPS،IGF1، GH و تستسترون به یک جلسه فعالیت شدید بدنی، فصلنامۀ المپیک، سال دوازدهم، ش 4(پیاپی 28)، ص70-51.

13.Ambikaipakan, B. et al. (2006). Ghrelin stimulates food intake and growth hormone release in rats with thermal injury. Synthesis of ghrelin. Peptides. 27. pp: 1624 – 1631.

14.Andre A, Ignacio. (2009). Circulating insulin-like growth factor I and cognitive function. Neuromodulation throughout the lifespan. Progress in Neurobiology. 89. pp: 256–265.

15.Charles, H.long. Gerald, J, Nystrom. Robert, A.Frost. (2002). Burn-induced changes in IGF1 and IGFBP3 are partially glucocorticoid dependent. American journal of physiology. Regulatory, integrative and comparative physiology; 51(1). pp: 207-215

16.Charlotte, Suetta. Christoffer C, Jesper L. Andersen. S, Peter Magnusson, Peter, Schjerling. Michael, Kjaer. (2009). Coordinated increase in skeletal muscle fiber area and expression of IGF-Iwith resistance exercise in elderly post-operative patients. Growth Hormone & IGF Research. 20(2). pp:134-140

17.Cristiana P,Velloso. (2008). Regulation of muscle mass by growth hormone and IGF-I. Pharmacology. 154. pp: 557–568.

18. Catherine Williams. (2001). Assessment and management of pediatric burn injuries. Nurs Stand; 25(25):60-68.

19.David N, Herndon. Ronald G, Tompkins. (2004). Support of the metabolic response to burn injury. the lancet. 363. pp:1895-1902.

20.Elio F. De Palo. Et al. (2001) Correlations of growth hormone (GH) and insulin-like growth Factor I (IGF-I) effects of exercise and abuse by athletes. ClinicaChimic Acta. 35. pp: 1–17

21.Erik J, henriksen. (2002). Exercise Effects of Muscle Insulin Signaling and Action Invited Review: Effects of acute exercise and exercise training on insulin resistance.J Appl physiol.93. pp:788–796

22.Fang CH. Li BG, Wang JJ. Fischer JE. Hasselgren PO. 1998. Treatment of burned rats with insulin-like growth factor I inhibits the catabolic response in skeletal muscle. Am J Physiol. 275. pp:1091-1098.

23.Jesper Krogh. Et al 2010. Growth hormone, prolactin and cortisol response to exercise in patients with depression. Journal of Affective Disorders. 125. pp:189–197.

24.J,F, Aili Low. Et al. (2000). The effect of short-term growth hormone treatment on growth and energy expenditure in burned children. Burns. 27. pp:447–452

25.J F Aili Low. Et al, 1999. Effect of growth hormone on growth Delay in burned children: a 3-year follow-up study. the lancet. 354(9292). 1789-

26.Keith Stokes. (2003). Growth hormone responses to sub-maximal and sprint exercise. J Growth Hormone & IGF ResearchIssue.13. pp:225–238

27.Kim, Melchert. Mc, Kearnan. J, D, Joyce. M, Engel. Owen White (2000). "Children with Burn Injuries: Purposeful Activity versus Rote Exercise. American Journal of Occupational Therapy. 54: 381-390.

28.Kyle M, Tarpenning. Et al. (2001). Influence of Weight Training Exercise and Modification of Hormonal Response on Skeletal Muscle Growth. Journal of Science and Medicine in Sport. 4(4). pp:431-446.

29.L, A, Milliken. S, B, Going. L. B. Houtkooper. H, G, Flint-Wagner. A, Figueroa. L, L, Metcalfe. R., M, Blew. S, C, Sharp. T, G, Lohman. (2003). Effects of Exercise Training on Bone Remodeling, Insulin-Like Growth Factors, and Bone Mineral Density in Postmenopausal Women With and Without Hormone Replacement Therapy. Calcif Tissue Int. 72. pp:478–484.

30.Linda S Edelman. M. P. Teresa. Mc Naught. P.N.P. Gary M Chan. Stephen E Morris. (2003). Sustained bone mineral density changes after burn injury. Journal of Surgical Research. 114(2). pp: 172-178

31.Marc G, geschk. et al. (2008). Pathophysiologicic response to sever burn injury. Ann Surg. 248(3). pp:387-401.

32.Melanie G, Cree. Ricki Y, Fram. David, Barr. David, Chinkesa. Robert R, Wolfe. David N, Herndon. (2009). Insulin resistance, secretion and breakdown are increased 9 months following severe burn injury. Burns. 35. pp:63-69

33.Michael Ormsbee. et al 2006. Moderate changes in energy balance combined with exercise do not alter insulin-like growth factor I or insulin-like growth factor binding protein 3. Nutrition Research. pp:467– 473

34.NikiforosBallian, AtoosaRabiee, DanaK.Andersen, DariushElahi , B. RobertGibsonb 2009, Glucose metabolism in burn patients: The role of insulin and other endocrine hormones. burns. 36. pp:599 – 605

35.Oscar E, S. H. DN. (2007). Effects of cessation of a structured and supervised exercise conditioning program. Arch Phys Med Rehabil. 88. pp:24-9.

36.Omar Ben Ounis. et al. (2010)“Effect of individualized exercise training combined with diet restriction on inflammatory markers and IGF1/IGFBP3 in obese children. nutrition and metabolism. 56. pp:260-266

37.Patrick Wahl. et al. (2010). Effect of high- and low-intensity exercise and metabolic acidosis on levels of GH,IGF-I, IGFBP-3 and cortisol. Growth Hormone & IGF Research. 20. pp:380–385

38.Robert H, Demling. (1999). Comparison of the anabolic effects and complications of human growth hormone and the testosterone analog, oxandrolone, after severe burn injury. Burns. 25. pp:215-221

39. Ronald P, Mlcak. et al. (2005). Effects of growth hormone on anthropometric measurements and cardiac function in children with thermal injury. Burns. 31. pp:60–66.

40.Ryoji Fukushima. et al. (1999). Prophylactic treatment with growth hormone and insulin-like growth factor I improve systemic clearance and survival in a murine model of burn-induced gut-derived sepsis. Burns. 25. pp:425-430.

41.Shashi M Alloju. D N H. Serina J, McEntire. Oscar E, Suman. (2008). Assessment of muscle function in severely burned children. Burns. 34(4). pp:452-459.

42.S O Lal. S E Wolf. D N Herndon. (2000). Growth hormone, burns and tissue healing. Growth Hormone & IGF Research. 10(2). pp:39-43

43.Stacy L, Schmidta. Matthew S, Hickey. (2009). Regulation of Insulin Action by Diet and Exercise. 29(5). pp: 274-284

44.Shingo , yasohara. M, Kaneki. et al. (2006). Adipocyte apoptosis after burn injury is associated with altered fat metabolism. J Burn Care Res.. 27(3). pp: 367-376.

45.Thomas, W, newsome. Arthur, D, mason. JR, basil A. pruitt, col. (1973). Weight Loss Following Thermal Injury. Ann Surg. 178(2). pp: 215-217.

46.William, J. Kraemer. Nicholas, A. Ratamess. (2005). Hormonal Responses and Adaptations to Resistance Exercise and Training. Sports Med.35(4). pp:339-361.

47.Xin-Long, Chen. Zhao-Fan, Xia. Dao-Feng, Ben. Jian-Guang, Tian. Duo, Weia.(2006). Insulin resistance following thermal injury: An animal study. Burns. 33. pp:480-483.