نشریه علوم زیستی ورزشی

بررسی اثر کاهش تعداد جلسات و افزایش شدت تمرین بر ترکیب بدن، توان هوازی و بی هوازی دانشجویان دختر غیرورزشکار

نویسندگان

مهناز امیدی 1
حمید رجبی 2
رامین بلوچی 3

1 عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد ایلام

2 دانشیار دانشگاه تربیت معلم تهران

3 استادیار دانشگاه ایلام

چکیده
در این پژوهش کاهش تعداد جلسات تمرینی و در مقابل افزایش شدت تمرین بر ترکیب بدن (درصد چربی بدن و شاخص تودة بدنی)، توان هوازی و بی هوازی بررسی شد. 80 آزمودنی دختر غیرورزشکار (با میانگین سنی 53/1 +2/20 سال و میانگین 43/5 +18/160 سانتی متر)، از طریق تکمیل پرسشنامه و به صورت تصادفی (از مجموع 120 نفر) انتخاب شدند و در چهار گروه 20 نفره (سه گروه تمرینی و یک گروه گواه) قرار گرفتند و گروه های تمرینی به ترتیب یک، دو و سه جلسه تمرین در هفته به مدت 8 هفته را انجام دادند. تمرینات شامل تمرین تناوبی به صورت هر روز 60 دقیقه راه رفتن و دویدن با سرعت های معین برای هر گروه تمرینی بود، به گونه ای که گروه سه جلسه، تمرینی با شدت کم (70-60 درصد ضربان قلب بیشینه) و گروه دو جلسه، تمرینی با شدت متوسط (80-70 درصد ضربان قلب بیشینه) و گروه یک جلسه، تمرینی با شدت زیاد (90-80 درصد ضربان قلب بیشینه) را انجام می دادند. برای برآورد توان هوازی، از آزمون دو رفت و برگشت 20 متر (شاتل ران)، برای سنجش توان بی هوازی (قدرت انفجاری پاها)، از آزمون پرس سارجنت و برای برآورد درصد چربی، از روش سه نقطه ای چین پوستی (سه سربازو، ران و فوق خاصره) استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده های پژوهش از نرم افزار SPSS 11 و تحلیل واریانس استفاده شد. یافته های پژوهش نشان داد هر چه تعداد جلسات تمرین بیشتر و شدت کمتر باشد، نتایج بهتری در درصد چربی بدن و توان هوازی کسب می شود. چنانچه سه جلسه تمرین در هفته با شدت کم نسبت به گروه های تمرینی دیگر، موجب کاهش معناداری در درصد چربی بدن (1/0+48/2) و شاخص تودة بدن (06/0 +93/2) و افزایش معنادار توان هوازی (09/1+77/13) شد. برعکس هر چه تعداد جلسات تمرین کمتر و شدت بیشتر باشد، نتایج بهتری در توان بی هوازی کسب می شود، به طوری که بین گروه یک جلسه تمرین در هفته و گروه گواه بیشترین تفاوت معنی دار (59/1+ 27/8 ) مشاهده شد.

کلیدواژه‌ها

ترکیب بدن
تواتر تمرین
توان بی هوازی
توان هوازی
دانشجویان غیرورزشکار.
شدت تمرین

عنوان مقاله English

Investigation of the Effect of a Decrease in the Number of Practice Sessions and an Increase in Exercise Intensity on Aerobic and Anaerobic Power, Body Fat Percentage and Body Mass Index in Non-Athlete Women

نویسندگان English

mahnaz omidi 1
Hamid Rajabi 2
Ramin Balouchi 3
چکیده English

In aim of this research was to investigate the effect of a decrease in the number of practice sessions and an increase in exercise intensity on aerobic and anaerobic power, body fat percentage, and body mass index. 80 subjects (average age: 20.2±1.53 years and height: 160.18±5.43cm) were divided into 4 groups (3 experimental groups and one control group). The experimental groups exercised with certain intensity, one, two and three sessions respectively per week for 8 weeks. The exercise consisted of walking and running with certain speeds for each experimental group: three-session group exercised with low intensity (60%-70% maximal heart rate), the two-session group exercised with moderate intensity (70%-80% maximal heart rate) and the one-session group exercised with high intensity (80%-90% maximal heart rate). The findings showed that in factors such as aerobic power, body fat percentage and body mass index, the more the number of sessions and the less the intensity, the better the results for body fat percentage and aerobic power, but the more the intensity and the less the number of the sessions, the better the results for anaerobic power.

کلیدواژه‌ها English

anaerobic power
Body Composition
frequency
Intensity
Non-Athlete Women.
VO2max
نشریه علوم زیستی ورزشی
دوره 2، شماره 6 - شماره پیاپی 711892
علوم زیستی ورزشی
پاییز 1389

صفحه اصلی

تماس با ما