تاثیر یک دوره تمرین سرعتی تناوبی و بی تمرینی بر پراکسیداسیون لیپید و دستگاه ضداکسایشی موش های نژاد ویستار

نویسندگان

1 استادیار دانشگاه کردستان

2 استاد دانشگاه تهران

3 استاد بیوشیمی دانشکدة علوم پزشکی دانشگاه تربیت مدرس

4 دانشیار دانشگاه تهران

5 استادیار دانشگاه تهران

6 دکتری بیوشیمی دانشکدة علوم پزشکی دانشگاه تربیت مدرس

چکیده

هدف از انجام پژوهش حاضر, بررسی تاثیر فعالیت ورزشی سرعتی و یک دوره بی تمرینی متعاقب آن، بر مقدار پراکسیداسیون لیپید (MDA) و پاسخ دستگاه ضداکسایشی (FRAP ، اسید اوریک، بیلی روبین و پروتئین تام) بود. بدین منظور 35 سر موش نر 3 ماهه به صورت تصادفی در 2 گروه تمرین سرعتی (15 = n) و کنترل (15 = n، بدون هیچ گونه برنامة تمرینی) قرار گرفتند. آزمودنی های گروه تمرینی به مدت 12 هفته، هفته ای 3 جلسه، با مدت و شدت مشخص تمرین کردند (از هفتة هشتم تا دوازدهم 5 سر موش از آزمودنی های این گروه، بی تمرینی را تجربه کردند تا تاثیرات بی تمرینی بررسی شود). آزمودنی ها به صورت جداگانه در آزمایشگاه حیوانات با شرایط کنترل شده (دما، رطوبت و چرخة روشنایی _ تاریکی (12:12 ساعت)) نگهداری شدند و از غذای استاندارد موش استفاده کردند. متغیرهای MDA و FRAP به صورت دستی و دیگر متغیرها به وسیلة کیت ارزیابی شدند. پس از سه مرحله خونگیری (پیش آزمون ، میان آزمون (انتهای هفتة هشتم)و پس آزمون (انتهای هفتة دوازدهم))، نتایج حاصل از آنالیز واریانس دو راهه با اندازه گیری های مکرر نشان داد دو گروه حداقل در یکی از مراحل ارزیابی به لحاظ متغیر MDA (022/0 = P)، FRAP (005/0 = P) و بیلی روبین (002/0= P) با یکدیگر تفاوت معنی داری داشتند، درحالی که پروتئین تام و اسیداوریک دو گروه اختلاف معنی داری با هم نداشتند. همچنین، در گروه تجربی طی زمان های مختلف اندازه گیری به لحاض شاخص MDA (001/0 = P) ، FRAP (001/0 = P) و بیلی روبین (008/0 = P) و اسیداوریک (012/0 = P) تفاوت معناداری مشاهده شد. در کل، نتایج این تحقیق نشان می دهد که یک دوره تمرین سرعتی موجب ایجاد سازگاری نسبی در دستگاه ضداکسایشی و اکسایش لیپید می شود، اما در اثر بی تمرینی نتایج معکوس خواهد شد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The Effect of Interval Sprint Training and a Detraining Period on Lipid Peroxidation and Antioxidant System in Wistar Rats

نویسندگان [English]

  • Dariush Sheikholeslami Vatani 1
  • A.A Gaeinin 2
  • A.A Allame 3
  • A.A Ravasi 4
  • M.R Kordi 5
  • A Dadkhah 6
چکیده [English]

The purpose of this study was to determine the effect of interval sprint exercise and a detraining period on lipid peroxidation (MDA) and the response of antioxidant system (FRAP, uric acid, bilirubin and total protein). For this purpose, 35 male rats were divided randomly into two groups: sprint group (experimental) (n=20) and control group (n=15, without any training). Experimental group trained for 12 weeks, 3 sessions per week with given intensities (five trained rats experienced the detraining so that the effects of detraining could be studied from 8th to 12th week). During our experiments, animals were individually housed in a climate-controlled (temperature and humidity) animal laboratory. They had 12:12 hours of light-dark cycle as well as standard rat chow. MDA and FRAP were measured manually while other measurements were performed by a kit. Data were analyzed by two-way repeated ANOVA. The results showed a significant difference between two groups in MDA (P=0.022), FRAP (P=0.005) and bilirubin (P=0.002), durig at least one of the evaluation periods while total protein and uric acid remained unchanged. In the experimental group, indeed, there was a significant difference among various assessments in MDA (P=0.001), FRAP (P=0.001), bilirubin (P=0.008) and uric acid (P=0.012). Generally, this protocol of sprint exercise causes an adaptation of antioxidant system and lipid peroxidation, but detraining reverses these results.

کلیدواژه‌ها [English]

  • antioxidant system
  • Detraining.
  • Malondialdehyde
  • sprint training