تأثیر مصرف داروی ایندوماسین بر علائم بیوشیمیایی، عملکردی و ظاهری کوفتگی عضلانی تأخیری ناشی از انقباضات اکسنتریک در مردان غیرورزشکار

نویسندگان

1 استادیار فیزیولوژی ورزش گروه تربیت بدنی دانشگاه ارومیه

2 کارشناس ارشد فیزیولوژی ورزش

3 استادیار فیزیولوژی ورزشی

چکیده

هدف از تحقیق حاضر، بررسی تأثیر مصرف داروی ایندومتاسین بر نشانه‌های بیوشیمیایی، عملکردی و ظاهری کوفتگی عضلانی تأخیری متعاقب شرکت در برنامة تمرینات اکسنتریک بود. به این منظور 20 مرد داوطلب سالم و غیرورزشکار با میانگین سنی 9/6? 8/25 سال و درصد چربی 3/9 ? 9/15 درصد، انتخاب و به‌طور تصادفی به دو گروه دارو (10 = n) و دارونما (10=n) تقسیم شدند. در طرح دوسوکور آزمودنی‌ها 5 روز قبل و 48 ساعت بعد از اجرای آزمون برونگرا روزانه 75 میلی‌گرم داروی ایندومتاسین یا دارونما دریافت کردند. پدیدة کوفتگی عضلانی با استفاده از حرکت پلانتار فلکشن کنترل‌شده در عضلة درشت نی قدامی ایجاد شد. سطوح پروستو گلاندین‌های E2، درد ادراک‌شده، محیط ساق پا، زاویة پلانتار فلکشن و دورسی فلکشن قبل و بلافاصله بعد از برنامة تمرینی اکسنتریک اندازه‌گیری و در فواصل زمانی 24 و 48 ساعت تکرار شد. نتایج تحقیق حاضر نشان داد که مصرف داروی ایندومتاسین مانع افزایش سطوح پروستوگلاندین‌های E2، شدت درد ادراک‌شده، محیط دور ساق و کاهش دامنة حرکتی مفصل مچ پا نشد. با این حال، سطوح پروستاگلاندین‌های E2 در بازة زمانی 24 ساعت (001/0=P) و 48 ساعت (001/0=P) پس از برنامة تمرینی اکسنتریک کاهش یافت. شدت درد ادراک‌شده نیز در بازة زمانی 24 ساعت (001/0=P) و 48 ساعت (001/0=P) پس از برنامة تمرینی اکسنتریک کاهش یافت. شدت درد ادراک‌شده نیز در بازة زمانی 24 ساعت (001/0=P) و 48 ساعت (043/0=P) پس از برنامة تمرینی اکسنتریک کاهش یافت. همچنین داروی ایندومتاسین در بازة زمانی 48 ساعت (05/0P<) پس از تمرین تغییرات معنی‌داری در دامنة حرکتی مفصل مچ پا و اندازة محیط ساق پا به وجود آورد. در مجموع نتایج تحقیق حاضر نشان داد که در دورة بازگشت به حالت اولیة طولانی‌مدت که اغلب با کوفتگی عضلانی تأخیری همراه است، مصرف داروی ایندومتاسین ممکن است سودمند باشد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The Effect of Indomethacin on Biochemical, Functional and Superficial Symptoms of Delayed Onset Muscle Soreness (DOMS) in Untrained Men

نویسندگان [English]

  • bakhtyar Tartibian 1
  • B derafshi 2
  • B Hajizade 2
  • A Tofighi 3
چکیده [English]

The purpose of this study was to examine the effect of indomethacin on biochemical, functional and external symptoms of delayed onset muscle soreness (DOMS) following eccentric exercise. For this purpose, 20 untrained, healthy male volunteers (age 25.8+6.9 years and fat 15.9+9.3 %) were selected and randomly divided into experimental (n=10) and placebo (n=10) groups. In a double blind study, subjects were asked to consume 75mg/d indomethacin or placebo for 5 days before and 48 hours after eccentric exercise protocol. DOMS was induced using controlled plantar flexion causing eccentric contraction of tibialis anterior muscle. The rate of prostaglandins E2 (PGE2), perceived pain, foreleg circumference, range of motion in foot joint were measured before, immediately, 24 and 48 hours after eccentric protocol. The results indicated that indomethacin failed to prevent the increased PGE2, pain, soreness, inflammation and reduction in range of motion in foot joint immediately after exercise. However, PGE2 levels decreased significantly 24 hours (p=0.001) and 48 hours (p=0.001) after exercise. Significant changes (p<0.05) also were observed in foreleg circumference and range of motion in foot joint 48 hours after exercise. In conclusion, the results of the present study indicated that indomethacin can be useful in long term recovery period, which generally is accompanied by delayed onset muscle soreness.

کلیدواژه‌ها [English]

  • delayed onset muscle soreness
  • Indomethacin
  • untrained men.