تأثیر تمرین تناوبی شدید بر تغییرات مولکول چسبان سلولی (sICAM-1) پلاسما، نیمرخ لیپیدی و ترکیب بدنی مردان چاق کم‌تحرک

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشیار دانشکدة تربیت بدنی دانشگاه تهران

2 کارشنارس ارشد فیزیولوژی ورزش دانشگاه تهران

چکیده

زمینه: چاقی عامل فزایندة بیماری‌های قلبی- عروقی و نیز سطوح پلاسمایی ملکول چسبان سلولی است و در پیشگویی خطر بروز گرفتگی‌های عروق کرونر نقش مهمی دارد. از این‌رو، هر مداخله‌ای که آثار مفیدی بر این موارد داشته باشد، در افزایش سلامت عمومی بسیار ارزشمند است. هدف از پژوهش حاضر عبارت است از بررسی تأثیر تمرین تناوبی شدید بر تغییرات مولکول چسبان سلولی (sICAM-1) پلاسما و نیز ارتباط آن با توزیع چربی و نیمرخ‌های لیپیدی.
روش‌ها: 18 آزمودنی از جامعة آماری افراد چاق کم‌تحرک با میانگین و انحراف استاندارد سن، درصد چربی، وزن و شاخص تودة بدنی 34/1± 55/20سال، 07/4±84/26 درصد، 02/9±05/93 کیلوگرم و 33/3±20/31 کیلوگرم بر مترمربع انتخاب و به‌صورت تصادفی به دو گروه تقسیم‌بندی شدند. گروه تجربی در 16 هفتة تمرین تناوبی شدید (8-10 دورة چهار دقیقه‌ای دویدن در شدت 60-90% ضربان قلب ذخیره با دو دقیقه فواصل استراحتی شامل دویدن در شدت 40-50% ضربان قلب ذخیره)، سه جلسه در هفته شرکت کردند. خونگیری در شرایط ناشتایی جهت ارزیابی مقادیر ICAM-1 و نیمرخ لیپیدی به روش الایزا در آغاز و پایان پژوهش صورت گرفت. داده‌ها با استفاده از آزمون t مستقل، ضریب همبستگی پیرسون و آزمون t زوجی در سطح معناداری 05/0 P< تجزیه و تحلیل شدند.
یافته‌ها: یافته‌های پژوهش حاکی از آن است که سطح  ICAM-1پلاسمایی در گروه تجربی کاهش معناداری داشت (002/0P=)، از سوی دیگر تغییرات ICAM-1 در گروه تجربی با گروه کنترل معنادار است (034/0P=). رابطة معناداری بین سطوح ابتدایی ICAM-1 با هر یک از متغیرهای جسمانی و نیمرخ‌های لیپیدی مشاهده نشد (05/0P> ). در بخش رابطة مجموع تغییرات غلظت ICAM-1 در گروه‌های تجربی با مجموع تغییرات متغیرهای ترکیب بدنی از جمله تغییرات درصد چربی (48/0 =R، 012/0P =) و وزن تودة چربی (44/0=R، 022/0P =) همبستگی معناداری مشاهده شد. سطوح کلسترول، LDL-C و عوامل خطر در گروه تجربی به طور معناداری کاهش یافت (05/0 P<).
نتیجه‌گیری: اجرای تمرین تناوبی شدید منجر به کاهش معنادار مولکول چسبان بین سلولی و بهبود نیمرخ لیپیدی می‌گردد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The effect of high interval intensity training on Plassma Soluble Intercellular Adhesion Molecule -1 (sICAM-1) in sedentary obese male.

نویسندگان [English]

  • Rahman Soori 1
  • Kia Ranjbar 2
  • Omid Salehian 2
  • Mohammad Eslam doost 2
چکیده [English]

Obesity is known to increase the risk for cardiovascular diseases. Serum levels of cellular adhesion molecules are reported to be indices of arthrosclerosis. So each intervention that has benefit effects on them is very important for general health. The purpose of this study was to determine the effect of high interval intensity training programs on ICAM-1. 18 sedentary obese males with MEAN ±SD age, %BF, weight and BMI: Exp 1 (20.55±1.34 y, 26.84±4.07, 93.05±9.02 kg and 31.20±3.33 Kg/m2) were randomly divided to two groups, the experimental and control groups. participated in 16 weeks of moderate to high intensity interval training (8-10 × 4 minutes sets of running at 60-90% of Reserve Heart Rate and 2 minutes rest interval at 40-50% of Reserve Heart Rate) three days per week. The blood sampling was performed after 18 fasting hours in baseline and 48 h after final training sessions with the same conditions. Resulting data were analyzed by independent-sample t test, person correlation coefficient and pair t-tests (?=0.05). Data analysis showed that ICAM-1 decreased in experimental group but only was significant in EXP 2 (p= 0.015).There was no relationship between baseline of sICAM-1 with physical variable and lipid profile (P >0.05). There was positive correlation between %BF and BFM changes and ICAM-1 changes (P <0.05).The TC, LDL-C and RF levels significantly decreased.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Obesity
  • high intensity training
  • Markers of intracellular Inflammation (ICAM-1)