نوع مقاله : مقاله پژوهشی Released under CC BY-NC 4.0 license I Open Access I
نویسندگان
1 دانشیار، بخش علوم ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
2 بخش علوم ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
3 بخش کاردیولوژی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران
چکیده
مقدمه: هدف از این پژوهش مقایسه تاثیر دو نوع تمرین موازی بر وضعیت بیماری و عوامل مرتبط با سارکوپنیا در بیماران مبتلا به نارسایی قلبی (HF) بود.
روش پژوهش: 21 مرد مبتلا به نارسایی قلبی با 49≥کسر تزریقی بطن چپ (LVEF) و دامنه سنی 55 تا 65 سال به صورت داوطلبانه در این پژوهش شرکت کردند و در سه گروه هفت نفری کنترل، تمرین در روزهای مشابه (SD) و تمرین در روزهای متفاوت (DD) قرار گرفتند. گروههای تمرینی به مدت 12 هفته تمرین موازی را انجام دادند، به طوری که گروه SD هر دو تمرین را در یک روز و گروه DD تمرین را در روزهای مجزا انجام دادند. آزمونها قبل و بعد از مداخله اجرا شد. برای مقایسه بین گروهی از تحلیل کوواریانس (ANCOVA) استفاده شد.
یافتهها: نتایج عدم افزایش معنیدار LVEF و توده عضلانی اسکلتی ضمیمهای (ASMI) را در گروههای تمرین نسبت به گروه کنترل و عدم تفاوت معنیدار این دو متغیر را میان دو گروه تمرین نشان داد. قدرت هندگریپ، نیروی حداکثر انقباض ایزومتریک اختیاری (MVIC) عضلات بازکننده و خمکننده زانو و سرعت گامبرداری در گروههای تمرین نسبت به گروه کنترل افزایش معنیدار داشت. همچنین نتایج افزایش معنیدار این متغیرها را در گروه DD نسبت به SD نشان داد.
نتیجهگیری: نتایج نشان داد که تمرین موازی میتواند عامل مهمی در بهبود قدرت هندگریپ، MVIC عضلات بازکننده و خمکننده زانو و سرعت گامبرداری در بیماران مبتلا به نارسایی قلبی باشد، در حالی که تمرین در روزهای متفاوت آثار مفیدتری بر عوامل ذکر شده داشت.
کلیدواژهها
موضوعات
عنوان مقاله [English]
Comparison of the Effect of Two Different Modes of Concurrent Training on Heart Performance and Factors Associated with Sarcopenia in Patients with Heart Failure
نویسندگان [English]
- Javad Nemati 1
- Zahra Karimi Ahmadabadi 2
- Mohammad Hemmatinafar 2
- Mohsen Salesi 2
- Elnaz Alizadeh 2
- Peyman Izadpanah 3
1 Associate Professor, Department of Sport Sciences, Faculty of Education and Psychology, University of Shiraz, Shiraz, Iran
2 Department of Sport Sciences, Faculty of Education and Psychology, University of Shiraz, Shiraz, Iran
3 Department of Cardiology, Shiraz University of Medical Sciences, Shiraz, Iran
چکیده [English]
Introduction: The aim of this study was to compare the effects of two types of concurrent training on disease status and factors related to sarcopenia in patients with heart failure (HF).
Methods: Twenty-one men with heart failure, with a left ventricular ejection fraction (LVEF) ≤ 49% and aged 55 to 65 years, voluntarily participated in this study and were assigned to three groups of seven: control, same-day training (SD), and different-day training (DD). Training groups performed concurrent training for 12 weeks, such that the SD group completed both training sessions on the same day, while the DD group performed the sessions on separate days. Tests were administered before and after the intervention. ANCOVA was used for between-group comparisons.
Results: The results showed no significant increase in LVEF and appendicular skeletal muscle mass index (ASMI) in the training groups compared to the control group, and no significant differences were observed between the two training groups in these variables. Handgrip strength, maximal voluntary isometric contraction (MVIC) of the knee extensor and flexor muscles, and gait speed showed significant increases in training groups compared to the control group. Furthermore, the results indicated significantly greater improvements in these variables in the DD group compared to the SD group.
Conclusion: The findings demonstrated that concurrent training can play an important role in improving handgrip strength, MVIC of the knee extensor and flexor muscles, and gait speed in patients with heart failure, while performing the training on different days produced more beneficial effects on these factors.
کلیدواژهها [English]
- Concurrent Training
- Left Vein Ejection Fraction
- Heart Failure
- Disease Status
)