تأثیر تمرینات پلیومتریک و ترکیبی بر پاسخ IGF-I و MGF در عضلة پهن جانبی مردان غیرورزشکار

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشیار دانشگاه تربیت مدرس

2 دکتری فیزیولوژی ورزش دانشگاه تربیت مدرس

3 استادیار دانشگاه تربیت مدرس

4 دانشیار علوم پزشکی دانشگاه لرستان

چکیده

عامل رشد شبه­انسولین -1 در تکامل، رشد، بازسازی و حفظ بافت­ها در عضلة اسکلتی در یک روش اتوکرین / پاراکرین و آندوکرین نقش دارد. هدف از پژوهش حاضر، بررسی پاسخ عوامل رشدی به دو شیوة تمرینی مختلف بود. در این پژوهش 14 آزمودنی مرد به­صورت داوطلبانه انتخاب و به­طور تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. گروه اول (پلیومتریک، 7 آزمودنی، سن: 86/1±86/20 سال، قد: 23/4±29/179 سانتی­متر، وزن: 24/6±57/74 کیلوگرم) تمرین پلیومتریک و گروه دوم (ترکیبی، 7 آزمودنی، سن 72/1±43/31 سال، قد 42/6±71/181 سانتی­متر، وزن: 47/8±14/76 کیلوگرم) ترکیبی از تمرین مقاومتی و پلیومتریک را 3 روز در هفته به مدت 8 هفته (4 هفته تمرین مقاومتی و 4 هفته تمرین پلیومتریک) انجام دادند. نمونه­های عضلانی از عضلة پهن جانبی 3 روز قبل و 7 روز بعد از تمرین گرفته شد. برای تعیین توان از 3 آزمون بوسکو (5 و 60 ثانیه­ای)، سارجنت و پرش جفت و برای سنجش چابکی و سرعت از آزمون­های مانع شش­ضلعی و دو سرعت 35 متر استفاده شد. برای تخمین میزان بیان ژن عامل رشد شبه­انسولین (1) (IGF-I) و عامل رشد مکانیکی (MGF) از روش Real – time RT PCR استفاده شد. برای تجزیه­وتحلیل داده­ها از آزمون­های T زوجی و T مستقل استفاده شد و سطح معناداری 05/0 در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد در آزمون­های بوسکو، سارجنت، پرش جفت، مانع شش­ضلعی و دو سرعت 35 متر گروه پلیومتریک بهتر عمل کردند. بیان ژن  در گروه اول کاهش غیرمعنادار (18/20 درصد – 29/0 P≤) اما در گروه دوم به­طور معنادرای افزایش یافت (24/159 درصد، 048/0 P≤) و بیان ژن IGF-I در گروه اول افزایش معنادار (83/133 درصد، 04/0 P≤) اما در گروه دوم به­طور غیرمعناداری افزایش (06/24 درصد، 16/0 P≤) یافت. به­طور کلی می­توان نتیجه گرفت رونوشت­های مختلف ژن IGF-I (IGF-IEa و MGF) در عضلة اسکلتی انسان به­طور متفاوتی به راهبردهای مختلف اضافه­بار مکانیکی و سوخت­وسازی پاسخ می­دهند.
 

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The Effect of Plyometric and Combined Training on IGF-1 and MGF Responses in Vastus Lateralis Muscle in Non-Athlete Men

نویسندگان [English]

  • Reza Gharakhanlou 1
  • Vahid Valipour Dehnou 2
  • Seyed Javad Moula 1
  • Fatemeh Rahbaryzadeh 3
  • Mpjtaba Ahmadynejad 4
1 Ph.D Tarbiat Modares University
2 Ph.D Tarbiat Modares University
3 Ph.D Tarbiat Modares University
4 Ph.D Lorestan Medical Sciences University
چکیده [English]

Insulin – like growth factor – I (IGF-1) plays a role in the skeletal muscle in the development, growth, repair, and maintenance of the tissues in an autocrine / paracrine as well as endocrine fashion. The aim of the present study was to investigate the response of growth factors to two different training methods. 14 male volunteers were selected and divided randomly into two groups. Group A (plyometric, 7 subjects, age: 20.86±1.86 yr, height: 179.29±4.23 cm, weight: 74.56±6.24 kg) performed plyometric training and group B (combined, 7 subjects, age: 21.43±1.72 yr, height: 181.71±6.42 cm, weight: 76.14± 8.47 kg) performed a combination of resistance training and plyometric training 3 days per week for 8 weeks (4 weeks of resistance training and 4 weeks of plyometric training). Muscle biopsies were obtained from vastus lateralis muscle 3 days before and 7 days after the training. To evaluate muscle power, Bosco (5 and 60 sec.), Sargent jump and standing long jump tests and to evaluate agility and speed, hexagonal obstacle and 35m dash tests were used respectively. To estimate gene expression of insulin – like growth factor (IGF-1) and mechanical growth factor (MGF), real time RT – PCR was performed. Paired and independent t tests were used to analyze the data at (P≤ 0.05). The results showed that in Bosco, Sargent jump, standing long jump, hexagonal obstacle and 35m dash tests, plyometric group had better results than group B. The MGF gene expression decreased insignificantly in group A (by 20.18%, P≤0.29) and increased significantly in group B (by 159.24%, P≤0.048). IGF-1 gene expression increased significantly in group A (by 133.83%, P≤0.04) and increased insignificantly in group B (by 24.06%, P≤0.16). It can be concluded that different IGF-1 transcripts (IGF-IEa and MGF) differently respond to various mechanical and metabolic overload strategies in human skeletal muscle.
 

کلیدواژه‌ها [English]

  • Skeletal Muscle
  • plyometric training
  • combined training
  • IGF-1-MGF