دانشگاه تهران نشریه علوم زیستی ورزشی 2008-9325 15 1 2023 04 21 Interaction of Vitamin D and Calcium With High-Intensity Circuit Training on BDNF and Fat Percentage of Overweight Elderly تعامل ویتامین دی و کلسیم همراه با تمرین دایره‌ای خیلی شدید بر BDNF و درصد چربی سالمندان دارای اضافه وزن 5 20 88564 10.22059/jsb.2022.339399.1517 FA مریم دلیرانی گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. 0000-0001-8610-7279 عباسعلی گائینی نویسنده مسؤول، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. 0000-0002-8679-0669 محمدرضا کردی گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. 0000-0002-7917-5529 Journal Article 2022 02 19 Introduction: The present study aimed to investigate the interaction effects of vitamin D and calcium, and High-Intensity Circuit Training (HICT) on BDNF and fat percentage of overweight elderly. Methods: Thirty-two healthy older women were randomly divided into four Training + Supplementation, Training + Placebo, Supplementation, and Control groups. The training protocol performed three sessions per week for eight weeks. The Supplementation groups consumed 1,000 mg of calcium-effervescent tablet daily and 50,000 IU of vitamin D per week. Results: The results showed that the body fat percentage in the Training + Supplementation group decreased significantly compared with Supplementation (p = 0.001), Control (p = 0.001), and Training + Placebo (p = 0.045) groups. Moreover, the fat percentage in the Training + Placebo group decreased significantly compared with the Control group (p = 0.001). However, there were no significant differences between the Training + Placebo and Supplementation groups in body fat percentage. Moreover, there was a significant decrease in fat percentage in the Supplementation group compared with the Control group (p = 0.047). BDNF in the Training + Supplementation group had a significant increase compared with the Supplementation (p = 0.002) and Control (p = 0.001) groups but had no significant difference compared with the Training + Placebo (p = 0.085) group. Moreover, there was a significant increase in BDNF in the Training + Placebo group compared with Control (p = 0.003) and Supplementation (p = 0.01) groups. In contrast, no significant difference was observed between Supplementation and Control (p = 0.985) groups. Conclusion: Overall, the interaction of training and supplementation showed a significant decrease in the body fat percentage and a significant increase in BDNF in overweight elderly. هدف: هدف از پژوهش حاضر بررسی تعامل ویتامین دی و کلسیم همراه با تمرین دایره‌ای خیلی شدید بر BDNF و درصد چربی سالمندان دارای اضافه وزن بود. روش پژوهش: 32 زن سالمند سالم، تصادفی به چهار گروه 1. تمرین و مکمل، 2. تمرین و دارونما، 3. مکمل و 4. کنترل تقسیم شدند. پروتکل تمرینی سه جلسه در هفته به مدت هشت هفته بود. گروه مکمل، روزانه 1000 میلی‌گرم قرص کلسیم جوشان و 50000 واحد بین‌المللی ویتامین D را در هفته مصرف کردند. یافته‌ها: نتایج نشان داد درصد چربی در گروه تمرین+مکمل نسبت به مکمل (001/0P=) و کنترل (001/0P=) و تمرین+دارونما (045/0P=) کاهش معناداری داشته است. همچنین درصد چربی در گروه تمرین+دارونما نسبت به کنترل (001/0P=) کاهش معناداری داشت. با این حال، درصد چربی در گروه تمرین+دارونما نسبت به مکمل (127/0P=) تفاوت معناداری را نشان نداد. علاوه‌بر این، درصد چربی در گروه مکمل نسبت به کنترل (047/0P=) کاهش معناداری داشت. BDNF در گروه تمرین+مکمل نسبت به گروه مکمل (002/0P=) و کنترل (001/0P=) افزایش معناداری داشت، اما نسبت به گروه تمرین+دارونما (085/0P=) تفاوت معناداری مشاهده نشد. همچنین BDNF در حدّ معناداری در گروه تمرین+دارونما نسبت به گروه کنترل (003/0P=) و مکمل (01/0P=) افزایش داشت. در مقابل، تفاوت معناداری بین گروه مکمل و کنترل (985/0P=) مشاهده نشد. نتیجه‌گیری: در مجموع، تعامل تمرین و مکمل به کاهش معنادار درصد چربی و افزایش معنادار BDNFدر سالمندان دارای اضافه وزن منجر شد.

https://jsb.ut.ac.ir/article_88564_b4d1865c15abe0ce9a9a5d8164cf890b.pdf

دانشگاه تهران نشریه علوم زیستی ورزشی 2008-9325 15 1 2023 04 21 The Effect of Endurance Training on the Intracellular Content of Proteins Related to the Ubiquitin-Proteasome Pathway in the Left Ventricle of Type-2 Diabetic Rats تأثیر تمرین استقامتی بر محتوای درون‌سلولی پروتئین‌های مرتبط با مسیر یوبی‌کوئیتین-ﭘﺮوﺗﺌﺎزوم در بطن چپ قلب رت‌های مبتلا به دیابت نوع 2 21 35 91588 10.22059/jsb.2023.345403.1544 FA عبدالناصر سیدی گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد علی‌آباد کتول، دانشگاه آزاد اسلامی، علی‌آباد کتول، ایران. 0000-0002-3237-3106 ندا آقایی بهمن‌بگلو نویسندۀ مسؤول، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد علی‌آباد کتول، دانشگاه آزاد اسلامی، علی‌آباد کتول، ایران. 0000-0003-0972-1288 حبیب اصغرپور گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد علی‌آباد کتول، دانشگاه آزاد اسلامی، علی‌آباد کتول، ایران 0000-0002-4116-981X مژگان احمدی گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه آزاد اسلامی واحد یادگار امام خمینی (ره) شهرری، تهران، ایران 0000-0002-2431-6953 Journal Article 2022 07 04 Introduction: The Ubiquitin pathway is responsible for muscle atrophy; the Atrogin-1 or muscle atrophy F-box (MAFbx) and the muscle Ring-Finger protein-1 (MuRF1) are the important factors in this pathway. This study aimed to investigate the effect of endurance training on the intracellular content of proteins related to the Ubiquitin-Proteasome pathway in the left ventricular tissue of rats with type-2 diabetes. Methods: In this experimental study, 18 three-month-old male Sprague-Dawley rats with a mean weight of 270±20 grams were selected. Type-2 diabetes was induced in 12 rats by intraperitoneal injection of streptozotocin and nicotinamide solutions. These rats were randomly divided into two diabetic training and diabetic control groups. A healthy control group (six rats in each group) was also considered. The training group did endurance training four days a week according to the training program for eight weeks. Data were analyzed using one-way ANOVA and Tukey post hoc tests via SPSS software version 23. Results: MAFbx protein content showed a significant change after eight weeks of endurance training (P=0.0001); Tukey's post hoc test showed that this significant change was between pairs of the diabetic training compared with diabetic control (decrease) groups (P=0.0001) and diabetic training compared with the healthy control (increase) groups (P=0.004). MuRF1 protein content showed a significant decrease (P=0.0001); This reduction was significant between pairs of diabetic training compared with diabetic control groups (P=0.0001). Conclusion: Endurance training can prevent atrophy and lead to proper left ventricular function by reducing the content of MAFbx and MuRF1 proteins in the heart of diabetic rats. مقدمه: مسیر یوبی‌کوئیتین مسئول آتروفی عضلانی است؛ پروتئین‌های آتروژین-1 یا آتروفی عضلۀ F-Box (MAFbx) و عامل عضلۀ انگشت حلقه‌-1 (MuRF1) از عوامل مهم در این مسیر هستند. هدف از این تحقیق بررسی تأثیر تمرین استقامتی بر محتوای درون‌سلولی پروتئین‌های مرتبط با مسیر یوبی‌کوئیتین-ﭘﺮوﺗﺌﺎزوم (MAFbx و MuRF1) در بافت بطن چپ قلب رت‌های مبتلا به دیابت نوع 2 است. روش پژوهش: در این تحقیق‌ تجربی، 18 سر رت نر سه‌ماهة نژاد اسپراگ‌داولی با میانگین وزن 20±270 گرم انتخاب شدند. 12 سر از طریق تزریق درون‌صفاقی محلول‌های استرپتوزوتوسین و نیکوتین‌آمید دیابتی شدند. این رت‌ها به روش تصادفی به دو گروه تمرین دیابتی و کنترل دیابتی تقسیم شدند؛ یک گروه کنترل سالم (هر گروه شش سر) نیز در نظر گرفته شد. گروه تمرینی چهار روز در هفته مطابق با برنامۀ تمرینی به مدت هشت هفته به تمرین استقامتی پرداختند. برای بررسی داده‌ها از نرم‌افزار SPSS نسخۀ 23 و آزمون‌های آنوای-یکطرفه و تعقیبی توکی استفاده‏ شد. یافته‌ها: محتوای پروتئین MAFbx در پی هشت هفته تمرین استقامتی، تغییر معنا‌داری را نشان داد (0001/0P=)؛ آزمون تعقیبی توکی نشان داد این تغییر معنا‌دار بین جفت گروه‌های تمرین دیابتی نسبت به کنترل دیابتی (کاهش) (0001/0P=) و گروه‌های تمرین دیابتی نسبت به کنترل سالم (افزایش) (004/0P=) است. محتوای پروتئین MuRF1 کاهش معنا‌داری را نشان داد (0001/0P=)؛ این کاهش معنا‌دار بین جفت گروه‌های تمرین دیابتی نسبت به کنترل دیابتی (0001/0P=) بود. نتیجه‌گیری: تمرین استقامتی، با کاهش محتوای پروتئین‌های MAFbx و MuRF1 در قلب آزمودنی‌های دیابتی می‌تواند از آتروفی جلوگیری کند و به عملکرد درست بطن چپ منجر شود.

https://jsb.ut.ac.ir/article_91588_11527664e32eef1b3fdf689c0036afdb.pdf

دانشگاه تهران نشریه علوم زیستی ورزشی 2008-9325 15 1 2023 04 25 The Effect of Twelve-Week Concurrent Training on the Regulation of Inflammatory Markers in Postmenopausal Women Prone to Breast Cancer تأثیر دوازده هفته تمرینات ترکیبی بر تنظیم نشانگرهای التهابی زنان یائسۀ مستعد سرطان سینه 37 54 92657 10.22059/jsb.2023.352805.1565 FA وحید ساری صراف نویسندۀ مسؤول، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. 0000-0001-8452-7966 جواد وکیلی گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. 0000-0002-0796-8511 مریم حیدریان گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. 0000-0002-6260-100X Journal Article 2022 12 22 Introduction: The present study aimed to determine the effect of 12-week concurrent training on gene expression of some pro-inflammatory cytokines and to evaluate hormone levels of obese postmenopausal women. Methods: In this quasi-experimental research, 30 sedentary and obese PW were recruited and randomly divided into Concurrent Training (CT, n=15) and Control (CG, n=15) groups. Participants of the experimental group took part in 12-week supervised intervention training for five days a week, including two sessions of 60-minute resistance training and three sessions of 30-minute aerobic training. Blood samples were taken from the volunteers to measure estradiol, free estradiol, and mRNA expression levels of interleukin-6 (IL-6) and tumor necrosis factor-alpha (TNF-α). Quantitative gene expression was evaluated using the 2-∆∆ct method and REST software. The Shapiro-Wilk test was used to check the normal distribution of the data, and repeated measurements analysis of variance (ANOVA) tests were used to compare the groups at a significance level of α=0.05. Results: In response to the training protocol, the CT group experienced a reduction in fat mass (-9.6%; P<0.05) and an increase in lean body mass (2.4%; P<0.05). The Circulating levels of free Estradiol (−10.70%; P<0.05), and levels of gene expression of IL-6 (P=0.03) and TNF-α (P=0.000) significantly decreased in the CT group compared with the CG group. But there was no significant difference in Estradiol in the CT group compared with the CG group (P<0.05). Conclusion: The concurrent training and exercise-induced fat mass loss seem to modify the sex hormones profile and levels of gene expression of IL-6 and TNF-α in ‌PW Prone to breast cancer. Thus, this study provides ‌additional evidence of the intricate interaction of inflammatory markers, adipose tissue, and muscle ‌mass in PW Prone to breast cancer.‌ Introduction: The present study aimed to determine the effect of 12-week concurrent training on gene expression of some pro-inflammatory cytokines and to evaluate hormone levels of obese postmenopausal women. Methods: In this quasi-experimental research, 30 sedentary and obese PW were recruited and randomly divided into Concurrent Training (CT, n=15) and Control (CG, n=15) groups. Participants of the experimental group took part in 12-week supervised intervention training for five days a week, including two sessions of 60-minute resistance training and three sessions of 30-minute aerobic training. Blood samples were taken from the volunteers to measure estradiol, free estradiol, and mRNA expression levels of interleukin-6 (IL-6) and tumor necrosis factor-alpha (TNF-α). Quantitative gene expression was evaluated using the 2-∆∆ct method and REST software. The Shapiro-Wilk test was used to check the normal distribution of the data, and repeated measurements analysis of variance (ANOVA) tests were used to compare the groups at a significance level of α=0.05. Results: In response to the training protocol, the CT group experienced a reduction in fat mass (-9.6%; P<0.05) and an increase in lean body mass (2.4%; P<0.05). The Circulating levels of free Estradiol (−10.70%; P<0.05), and levels of gene expression of IL-6 (P=0.03) and TNF-α (P=0.000) significantly decreased in the CT group compared with the CG group. But there was no significant difference in Estradiol in the CT group compared with the CG group (P<0.05). Conclusion: The concurrent training and exercise-induced fat mass loss seem to modify the sex hormones profile and levels of gene expression of IL-6 and TNF-α in ‌PW Prone to breast cancer. Thus, this study provides ‌additional evidence of the intricate interaction of inflammatory markers, adipose tissue, and muscle ‌mass in PW Prone to breast cancer.‌ Introduction: The present study aimed to determine the effect of 12-week concurrent training on gene expression of some pro-inflammatory cytokines and to evaluate hormone levels of obese postmenopausal women. Methods: In this quasi-experimental research, 30 sedentary and obese PW were recruited and randomly divided into Concurrent Training (CT, n=15) and Control (CG, n=15) groups. Participants of the experimental group took part in 12-week supervised intervention training for five days a week, including two sessions of 60-minute resistance training and three sessions of 30-minute aerobic training. Blood samples were taken from the volunteers to measure estradiol, free estradiol, and mRNA expression levels of interleukin-6 (IL-6) and tumor necrosis factor-alpha (TNF-α). Quantitative gene expression was evaluated using the 2-∆∆ct method and REST software. The Shapiro-Wilk test was used to check the normal distribution of the data, and repeated measurements analysis of variance (ANOVA) tests were used to compare the groups at a significance level of α=0.05. Results: In response to the training protocol, the CT group experienced a reduction in fat mass (-9.6%; P<0.05) and an increase in lean body mass (2.4%; P<0.05). The Circulating levels of free Estradiol (−10.70%; P<0.05), and levels of gene expression of IL-6 (P=0.03) and TNF-α (P=0.000) significantly decreased in the CT group compared with the CG group. But there was no significant difference in Estradiol in the CT group compared with the CG group (P<0.05). Conclusion: The concurrent training and exercise-induced fat mass loss seem to modify the sex hormones profile and levels of gene expression of IL-6 and TNF-α in ‌PW Prone to breast cancer. Thus, this study provides ‌additional evidence of the intricate interaction of inflammatory markers, adipose tissue, and muscle ‌mass in PW Prone to breast cancer.‌ مقدمه: هدف از پژوهش حاضر تعیین اثر تمرین ترکیبی بر بیان ژن برخی از سایتوکاین‌های پیش‌التهابی و ارزیابی سطوح هورمونی در زنان یائسۀ چاق است. روش پژوهش: در این تحقیق نیمه‌تجربی 30 زن یائسۀ کم‌تحرک و چاق انتخاب شده و به‌طور تصادفی به دو گروه تجربی (15 نفر) و گروه کنترل (15 نفر) تقسیم شدند. گروه تجربی به مدت 12 هفته، پنج روز در هفته، شامل دو جلسه تمرین مقاومتی به مدت 60 دقیقه و 3 جلسه تمرین هوازی به مدت 30 دقیقه، شرکت کردند. پیش و پس از مداخله، نمونۀ خون برای ارزیابی استرادیول، استرادیول آزاد و میزان بیان mRNA ژن‌های اینترلوکین-6 (IL-6) و تومور نکروزدهندۀ آلفا (TNF-α) از داوطلبان اخذ شد. بیان کمی ژن با استفاده از روش 2-∆∆ct و از طریق نرم‌افزار REST ارزیابی شد. از آزمون شاپیروویلک برای بررسی توزیع طبیعی داده‌ها و از تحلیل واریانس در اندازه‌گیری‌های مکرر برای مقایسة گروه‌ها در سطح معناداری α<0.05 استفاده شد. یافته‌ها: در پاسخ به پروتکل تمرینی، کاهش در‌ تودۀ چربی (6/9- درصد) و افزایش تودۀ بدون چربی (2/4+ درصد) در گروه تجربی مشاهده شد. سطوح استرادیول آزاد (10/70- درصد ) و میزان بیان ژن IL-6 ( P=0.003) و TNF-α (P=0.000) کاهش معناداری در گروه تجربی نسبت به گروه کنترل داشت. اما تفاوت معناداری در استرادیول برای گروه تجربی وجود نداشت (P<0.05). نتیجه‌گیری: به‌نظر می‌رسد تمرین ترکیبی و کاهش تودۀ چربی ناشی از فعالیت، پروفایل هورمون‌های جنسی و میزان بیان ژن IL-6 و TNF-α را در زنان یائسۀ مستعد BC تغییر می‌دهد. بنابراین این تحقیق شواهد بیشتری از تعامل پیچیدۀ بین نشانگرهای التهابی، بافت چربی و تودۀ عضلانی را در این گروه از زنان ارائه می‌کند.

https://jsb.ut.ac.ir/article_92657_4855c708e4c8b337c7e14217be04b61f.pdf

دانشگاه تهران نشریه علوم زیستی ورزشی 2008-9325 15 1 2023 04 21 Effect of Eight-Weeks Chitosan Supplementation and Combined Exercise on the Blood Pressure and Lipid Profile of Women With Hypertension تأثیر هشت هفته مکمل چیتوزان و تمرین ترکیبی بر فشار خون و پروفایل لیپیدی در زنان مبتلا به فشار خون بالا 55 70 92198 10.22059/jsb.2023.354853.1574 FA الهه رسولی جوکار گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه دانش البرز، قزوین، ایران . 0000-0002-9646-5528 سعید شاملو کاظمی نویسندة مسؤول، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران. 0000-0002-8133-0954 Journal Article 2023 01 21 Introduction: Hypertension and dyslipidemia are risk factors for cardiovascular diseases and are the leading causes of death. However, taking herbal supplements and physical activity engagement can help prevent this disease. Therefore, the present study investigated the effect of chitosan supplementation and combined exercise on blood pressure and lipid profile in women with hypertension. Methods: The study was conducted as a clinical trial on 40 women with high blood pressure. The participants were randomly divided into four Chitosan Supplement (N=10), Combined Exercise (N=10), Chitosan Supplements + Combined Exercise (N=10), and Control (N=10) groups. For combined exercise, participants performed aerobic exercise for eight weeks (three days a week) followed by resistance training, while for the supplement, participants consumed four grams of Chitosan daily (eight capsules of 500 mg each). Blood sampling and blood pressure measurements were conducted before eight weeks and again 48 hours after the last exercise and supplementation session and all the measurements were recorded. Results: Statistical analysis of data was done via SPSS version 23 using Analysis of Variance (ANOVA) and Covariance at a significant level of P≤0.05. The highest mean value of post-test systolic blood pressure (141.9±9.8), and post-test total cholesterol (213.28±3.9) was observed in the participants of the Combined Exercise group. The results of the between-group comparison indicated a significant improvement in systolic blood pressure, total cholesterol, triglyceride, VLDL, and LDL indices. In diastolic blood pressure and HDL indices, the results were close to the significant level. Conclusion: Overall, the results showed that the consumption of Chitosan supplements and combined exercise have beneficial effects on the blood pressure and lipid profile of women with high blood pressure. مقدمه: فشار خون بالا و دیس لیپیدمی از عوامل خطر بیماری‌های قلبی- عروقی از علل اصلی مرگ‌ومیرند. با این حال، مصرف مکمل‌های گیاهی و انجام فعالیت‌های بدنی می‌تواند به پیشگیری از این بیماری کمک کند. بنابراین تحقیق حاضر به بررسی تأثیر مکمل چیتوزان و ورزش ترکیبی بر فشار خون و پروفایل لیپیدی زنان مبتلا به فشار خون بالا پرداخت. روش پژوهش: تحقیق به‌صورت کارآزمایی بالینی روی 40 زن مبتلا به فشار خون بالا انجام گرفت. شرکت‌کنندگان به‌طور تصادفی در چهار گروه (10 نفر مکمل چیتوزان-10 نفر تمرین ترکیبی-10 نفر مکمل چیتوزان به‌همراه تمرین ترکیبی و 10 نفر کنترل) قرار گرفتند. شرکت‌کنندگان در گروه تمرین ترکیبی به مدت هشت هفته (سه روز در هفته) تمرین هوازی و پس از آن تمرینات مقاومتی و گروه مکمل و مکمل با تمرین روزانه 4 گرم چیتوزان (8 کپسول 500 میلی‌گرمی) مصرف کردند. نمونه‌گیری خونی و اندازه‌گیری فشار خون پیش از هشت هفته و دوباره 48 ساعت پس از آخرین جلسۀ تمرین و مکمل‌دهی انجام گرفت. اندازه‌گیری‌ها ثبت شد. یافته‌ها: تجزیه‌وتحلیل آماری داده‌ها با spss نسخۀ 23 با استفاده از آزمون‌ تحلیل واریانس آنوا و کوواریانس در سطح معناداری (05/0P≤) انجام گرفت. بیشترین مقدار میانگین فشار خون سیستولیک پس از آزمون (8/9±9/141)، کلسترول کل پس از آزمون (9/3±28/213) در افراد شرکت‌کننده در گروه تمرینات ترکیبی مشاهده شد و نتایج مقایسۀ بین گروهی حاکی از بهبود معنا‌دار شاخص‌های فشار خون سیتولیک و کلسترول کل، تری‌گلیسیرید، VLDL,LDL بود و در شاخص‌های فشار خون دیاستولیک و HDL نتایج نزدیک به سطح معناداری مشاهده شد. نتیجه‌گیری: در مجموع نتایج نشان داد که مصرف مکمل ‌چیتوزان و تمرین ترکیبی تأثیرات مفیدی بر فشار خون و پروفایل لیپیدی در زنان مبتلا به فشار خون بالا دارد.

https://jsb.ut.ac.ir/article_92198_735009addd46c6a05ab510fcc3cc0d31.pdf

دانشگاه تهران نشریه علوم زیستی ورزشی 2008-9325 15 1 2023 04 21 The Effect of High-Intensity Interval Training on Circulating Leptin Levels in Individuals With and Without Chronic Diseases: A Systematic Review and Meta-analysis تأثیر تمرین تناوبی با شدت بالا بر سطوح لپتین گردشی در افراد با و بدون بیماری‌های مزمن: مروری نظام‌مند و فراتحلیل 71 87 91989 10.22059/jsb.2023.354347.1570 FA محمدجواد پوروقار نویسندۀ مسؤول، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران. 0000-0003-0359-525X سعید رضا نوری مفرد گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران. 0000-0002-6171-6673 موسی خلفی گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران. 0000-0001-6465-1281 Journal Article 2023 01 25 Introduction: This study aimed to investigate the effect of High-Intensity Interval Training (HIIT) on serum leptin levels in individuals with and without chronic diseases. Methods: In this research, a systematic search was conducted in Persian and English articles published until December 2022, in Web of Science, Scopus, PubMed, SID, and Magiran databases using relevant keywords. After selecting the desired articles based on the inclusion criteria, a meta-analysis of the results was performed. Effect size (SMD) and 95% confidence interval were calculated using CMA2 software. The I2 test was used to identify the heterogeneity, and for the publication bias, the Funnel Plot test and the Egger test were used. All analyzes were performed using CMA2 software. Results: The results of data analysis showed that HIIT led to a significant decrease in serum leptin [-0.28 (CI: -0.07 to 0.48, p=0.008)]. Also, the data analysis of 9 interventions showed that there was no significant difference between HIIT and Medium Intensity Continuous Training (MICT) on circulating leptin levels [-0.03 (0.27 to 0.34 CI, p=0.82)]. The results of the subgroup analysis based on the health status of the subjects showed that HIIT resulted in a significant decrease in leptin in individuals with chronic diseases. Conclusion: HIIT leads to a decrease in circulating leptin levels, especially in individuals with chronic diseases. Despite the lack of significant differences between HIIT and MICT, HIIT is a time-efficient intervention for leptin reduction. مقدمه: هدف تحقیق حاضر بررسی اثر تمرین با شدت بالا (HIIT) بر سطح سرمی لپتین افراد با و بدون بیماری‌های مزمن بود. روش پژوهش: در این تحقیق از جست‌وجوی نظام‌مند در مقالات فارسی و انگلیسی منتشرشده تا دسامبر 2022، در پایگاه‌های اطلاعاتی وب آف ساینس، اسکاپوس، پابمد، مرکز جهاد دانشگاهی و مگیران با استفاده از کلیدواژه‌های مربوط استفاده شده است. پس از انتخاب مقالات موردنظر و بر اساس معیارهای ورود به تحقیق، فراتحلیل نتایج انجام گرفت. اندازۀ اثر (SMD) و فاصلۀ اطمینان 95 درصد، با استفاده از نرم‌افزار CMA2 محاسبه شد. برای بررسی ناهمگونی، از آزمون I2 و برای سوگیری انتشار از آزمون فونل پلات و تست Egger استفاده شد. تمامی تحلیل‌ها با استفاده نرم‌افزار CMA2 انجام گرفت. یافته‌ها: نتایج تحلیل داده‌ها نشان داد که HIIT به کاهش معنا‌دار لپتین [008/0P= ،(07/0- تا 48/0CI: -) 28/0-] منجر شد. همچنین آنالیز داده‌های 9 مداخله نشان داد که تفاوت معنا‌داری بین HIIT و تمرین تداومی (MICT) بر مقادیر گردشی لپتین وجود نداشت [82/0P= ،(27/0 تا 34/0CI: -) 03/0-]. نتایج تحلیل زیرگروهی بر اساس وضعیت سلامتی آزمودنی‌ها نشان داد که HIIT به کاهش معنا‌دار لپتین در افراد با بیماری‌های مزمن منجر می‌شود. بحث: HIIT به کاهش مقادیر گردش خونی لپتین، به‌ویژه در افراد با بیماری‌های مزمن منجر می‌شود. با وجود عدم تفاوت معنا‌دار بین HIIT و MICT، HIIT مداخلۀ مقرون به صرفه از لحاظ زمانی برای کاهش لپتین است.

https://jsb.ut.ac.ir/article_91989_f862b39f767d3a1991bdeb2ea1401c9c.pdf

دانشگاه تهران نشریه علوم زیستی ورزشی 2008-9325 15 1 2023 05 08 The Effect of Eight-Week Endurance, Resistance and High-Intensity Interval Training on SREBP-1 and 12.13-diHome Gene Expression in Male Obese Vistar Rats تاثیر هشت هفته تمرینات استقامتی، مقاومتی و تناوبی شدید بر بیان ژن SREBP-1 و 12.13.diHome رت‌های نرویستارچاق 89 104 92194 10.22059/jsb.2023.354848.1572 FA محسن اکبری گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران. 0000-0002-5624-1001 امیر رشید لمیر نویسنده مسؤول، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران. 0000-0001-6180-8554 ناهید بیژه گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران. 0000-0003-3566-458X سیدعلیرضا حسینی کاخک گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران 0000-0002-7510-2445 Journal Article 2023 02 15 Introduction: Obesity and overweight are metabolic disorders in which fat tissue levels are influential in this disorder. The current research aimed to investigate the effect of eight weeks of endurance, resistance, and high-intensity interval training on the SREBP-1 and 12.13.diHome gene expression in male obese Wistar rats. Methods: In the current study, 36 obese male Wistar rats (eight weeks old rats with a weight of 325 ± 40 grams) were randomly divided into four Endurance (n=10), Resistance (n=8), High-Intensity Interval Training (n=10) and Control (n=8) groups. The rats in the experimental groups performed five sessions of endurance training at an intensity of 70-80% of the maximum speed, resistance training at an intensity of 50-120% of the body weight, and HIIT at an intensity of 85-90% of the maximum speed for eight weeks. To measure SREBP-1 and 12.13.diHome gene expression, the Real Time-PCR method was used. The statistical method of one-way analysis of variance with Tukey's post hoc test was used to determine the difference between groups at a significant level of α= 0.05. Results: The results of the present study showed that all three training models of endurance, resistance, and HIIT caused a significant increase in the expression of the 12.13.diHome gene and a significant decrease in SREBP-1 compared with the control group (P<0.05), but no significant difference was observed among the experimental groups (P>0.05). Conclusion: To lose weight, it is suggested to use endurance, resistance, and HIIT training to reduce the expression of the SREBP-1 gene and increase 12.13.diHome, which are factors influencing lipolysis and lipogenesis. مقدمه: چاقی و اضافه وزن یک اختلال متابولیکی است که سطوح بافت چربی در این اختلال تاثیرگذار است. هدف از پژوهش حاضر، تاثیر هشت هفته تمرینات استقامتی، مقاومتی و تناوبی شدید بر بیان ژن SREBP-1 و 12.13.diHome رت‌های نرویستارچاق بود. روش‌شناسی ؛ پژوهش حاضر، 36 موش صحرایی نژاد ویستارنر چاق با سن هشت هفته و وزن 40±325 گرم، به صورت تصادفی به چهار گروه؛ استقامتی (10سر)، مقاومتی (8سر)، تناوبی شدید (10سر) و کنترل (8سر) تقسیم شدند. موش-های گروه‌های تجربی به مدت هشت هفته، هفته‌ای پنج جلسه تمرینات استقامتی با شدت70 تا80درصد سرعت بیشینه، مقاومتی با شدت 50 تا 120 درصدوزن بدن و تناوبی شدید با شدت85 تا 90 درصد حداکثر سرعت را انجام دادندو برای اندازه‌گیری بیان ژن SREBP-1 و 12.13.diHome ازروش Real Time-PCR استفاده شد. از روش آماری تحلیل واریانس یک‌طرفه و آزمون تعقیبی توکی جهت تعیین اختلاف بین‌گروها در سطح معنی‌داری05/0≤P استفاده شد. یافته‌ها؛ نتایج پژوهش حاضرنشان داد هر سه مدل تمرینی استقامتی، مقاومتی و تناوبی شدید سبب افزایش معنادار بیان ژن 12.13.diHome و کاهش معنادار SREBP-1 نسبت به گروه کنترل شد اما تفاوتی بین گروه‌های تجربی مشاهده نشد بنابرنتایج این پژوهش، پیشنهاد می‌شود از تمرینات استقامتی، مقاومتی و تناوبی شدید با کاهش بیان ژن SREBP-1 و افزایش 12.13.diHome که فاکتورهای تاثیرگذار بر لیپولیز می‌باشند و در افزایش لیپولیز تاثیردارند، در جهت کاهش وزن استفاده شود.

https://jsb.ut.ac.ir/article_92194_305f674d5b40bfcc23bed5dd11399600.pdf