دانشگاه تهران نشریه علوم زیستی ورزشی 2008-9325 10 4 2019 02 20 The Effect of Interval Training with Different Intensities on Plasma Levels of Orexin –A, Lipid Profile and Cardiorespiratory Endurance of Overweight and Obese Women تأثیر تمرین تناوبی با شدت‌های مختلف روی سطوح پلاسمایی اورکسین A-، نیمرخ لیپیدی و استقامت قلبی تنفسی زنان دارای اضافه‌وزن و چاق 481 495 70272 10.22059/jsb.2018.257169.1270 FA هاجر الله وردی کارشناس ارشد فیزیولوژی ورزشی، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدة علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران وازگن میناسیان دانشیار، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدة علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران Journal Article 2018 05 04 The main aim of this study was to evaluate the effect of high and medium intensity interval training on plasma levels of Orexin-A, lipid profile and cardiorespiratory endurance of overweight and obese women. 24 women (age range 25-45 years) volunteered and were non-randomly divided into HIIT (n=9, BMI= 29.61±3.45 kg.m2), MIIT (n=8, BMI= 28.19±3.83 kg.m2) and control (n=7, BMI=29.18±4.71 kg.m2) groups. The HIIT protocol was conducted with %75-90 of maximum HR and MIIT protocol with %60-80 of maximal HR for 8 weeks and 3 sessions per week. The findings showed a significant reduction in total cholesterol level and a significant increase in cardiorespiratory endurance of the training groups (P≤0.05). On the other hand, plasma Orexin levels increased and changed and triglyceride, LDL and body fat percent decreased in training groups compared with the control group, but these changes were not statistically significant (P≥0.05). Also, the HDL levels increased in HIIT group while they decreased in MIIT group; these changes were not statistically significant in any of the groups (P≥0.05). It seems that the interval training with different intensities increased Orexin plasma levels and improved some markers of lipid profile, body fat percent and cardiorespiratory endurance in overweight and obese women, but this improvement was more sensible in HIIT group.  هدف کلی پژوهش حاضر بررسی تأثیر دو شیوۀ تمرین تناوبی با شدت بالا و متوسط روی سطوح پلاسمایی اورکسین-A، نیمرخ لیپیدی و استقامت قلبی- تنفسی زنان دارای اضافه‌وزن و چاق بود. 24 زن با دامنۀ سنی 45-25 سال به شکل داوطلبانه و غیرتصادفی به سه گروه تمرین تناوبی با شدت زیاد (9n=،kg/m²  45/3 ±61/29(BMI=، شدت متوسط (8n= ؛ kg/m²  83/3 ± 19/28 BMI=) و کنترل (7n= ،kg/m² 71/4 ± 18/29BMI=) تقسیم شدند. برنامۀ تمرینی به مدت 8 هفته/ سه جلسه در هفته با شدت90-75% برای گروه HIIT و80-60%ضربان قلب بیشینه برای گروهMIIT اجرا شد. نتایج حاکی از کاهش معناداری در سطوح کلسترول تام و افزایش معناداری در استقامت قلبی- تنفسی گروه‌های تمرینی بود (05/0P≤). از سوی دیگر، افزایش و تغییراتی در سطوح پلاسمایی اورکسین، کاهش تری‌گلیسیرید، LDL و درصد چربی بدن در گروه‌های تمرینی در مقایسه با گروه کنترل مشاهده شد، اما این تغییرات از نظر آماری معنادار نبود (05/0≤P). همچنین سطوح HDL در گروه HIIT افزایش و در گروه MIIT کاهش نشان داد، که در هیچ‌کدام از گروه‌ها این تغییرات معنادار نبود (05/0≤P). به‌نظر ‌می‌رسد تمرین تناوبی با شدت‌های مختلف موجب افزایش سطوح پلاسمایی اورکسین و بهبود برخی شاخص‌های نیمرخ لیپیدی، درصد چربی بدن و استقامت قلبی تنفسی در زنان دارای اضافه‌وزن و چاق شده است، اما این بهبودی در گروه HIIT بارزتر بود. https://jsb.ut.ac.ir/article_70272_09c0257f870f30dba747dc679181e135.pdf