دانشگاه تهران نشریه علوم زیستی ورزشی 2008-9325 9 4 2017 12 22 The Effect of two Different Protocols: Post-Activation Potentiation (with and without Occlusion) on Anaerobic Performance Athletes اثر دو پروتکل متفاوت تقویت پس از فعال‌سازی (با و بدون انسداد عروق) بر عملکرد بی‌هوازی دختران ورزشکار عضو تیم های منتخب دانشگاه 543 555 66093 10.22059/jsb.2017.206507.1077 FA اکرم شریفی مقدم دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران فائزه ناصرخانی کارشناس‌ارشد فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، ایران سید علیرضا حسینی کاخک دانشیار فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران Journal Article 2016 05 07 The aim of this study was to investigate the effect of two different protocols of post-activation potentiation on anaerobic performance of female athletes. For this purpose, in a randomized crossover design, 12 female athlete students were assigned to 4 groups: control (ordinary and traditional warm-up and then Wingate test), experiment 1 (3 sets of squat with 80% of one repetition maximum and then Wingate test), experiment 2 (3 sets of squat with 20% of one repetition maximum with vascular occlusion and then Wingate test), experiment 3 (ordinary warm-up and then Wingate test, just vascular occlusion). In order to measure the power, one repetition maximum in the squat test was used. Data were analyzed using one-way analysis of variance with repeated measures. According to the results, no significant difference was observed in the peak power, average power, and minimum power among four different groups (experiment 1, experiment 2, experimental 3 and control) (<em>P</em>˃0.05). The results showed that the 3 sets of squat with 20% and 80% of one repetition maximum and 10 repetitions (with or without vascular occlusion) had no effects on the output of anaerobic power in female athletes. Probably, pre-activation before power actions should be performed more strongly or with a longer rest interval.   مقدمه: هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر دو پروتکل متفاوت تقویت پس از فعال سازی بر عملکرد بی هوازی دختران ورزشکار بود.<br /> روش شناسی: دوازده دانشجوی دختر در یک طرح متقاطع تصادفی در چهار گروه کنترل (اجرای آزمون وینگیت پس از گرم کردن معمولی و سنتی)، تجربی یک (اجرای آزمون وینگیت بعد از سه ست حرکت اسکات با هشتاد درصد یک تکرار بیشینه)، تجربی دو (اجرای آزمون وینگیت بعد از سه ست حرکت اسکات با بیست درصد یک تکرار بیشینه همراه با انسداد عروق) و تجربی سه (اجرای آزمون وینگیت پس از گرم کردن معمولی، انسداد عروق به تنهایی) قرار گرفتند. جهت اندازه‌گیری قدرت از آزمون یک تکرار بیشینه در حرکت اسکات استفاده شد. داده‌ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر تحلیل شد. <br /> یافته‌ها: بر اساس یافته‌های پژوهش، بین اوج توان، میانگین توان و حداقل توان در چهار حالت مختلف (تجربی یک، تجربی دو، تجربی سه و کنترل) تفاوت معناداری مشاهده نشد (05/0P >). <br /> نتیجه‌گیری: نتایج این تحقیق نشان داد که اجرای سه ست حرکت اسکات (با یا بدون انسداد عروق) تاثیری بر برون‌ده توان بی‌هوازی در دختران ورزشکار ندارد. احتمالاً پیش‌فعال‌سازی قبل از حرکات توانی باید با شدت یا با فاصله استراحت بیشتر صورت پذیرد. https://jsb.ut.ac.ir/article_66093_7831f56cf5467d2484b46967d12b97fd.pdf