دانشگاه تهران نشریه علوم زیستی ورزشی 2008-9325 8 2 2016 08 22 The Comparison of the Effects of Two Types of Resistance Training on Triceps Brachial Thickness and its Connection with Maximum Strength in Novice Bodybuilders مقایسۀ اثر دو روش تمرین مقاومتی بر ضخامت عضلۀ سه‌سر بازو و ارتباط آن با قدرت حداکثر در ورزشکاران مبتدی پرورش‌اندام 207 219 59096 10.22059/jsb.2016.59096 FA سلمان نظامی کارشناس ارشد فیزیولوژی ورزش، دانشکدة تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران محمد علی سمواتی شریف دانشیار، عضو هیأت علمی دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران اسدالله چزانی شراهی کارشناس ارشد فیزیولوژی ورزش، دانشکدة تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران Journal Article 2013 11 25 The aim of this study was to compare the effects of two types of resistance training on triceps brachial thickness and its connection with maximum strength. The statistical sample included 30 novice bodybuilders who were divided into three groups (each group 10 subjects): experimental group I (pyramidal training), experimental group II (flat pyramidal training)and control group. Both experimental groups took part in protocols of strength training (split method) for eight weeks and six sessions every week. The subjects of control group had their traditional training. The muscle strength and the triceps brachial thickness in three groups were measured before and after the training period. Paired-sample t test and one-way ANOVA were used to determine intergroup differences (<em>P</em>≤0.05) and Pearson correlation coefficient was applied determine the relationships of variables. The observations showed that the anterior-posterior (AP) diameter of the triceps brachial in both experimental groups increased (<em>P</em><0.01) and (<em>P</em><0.05) respectively compared with the control group. Also, muscle strength in extension move in both experimental groups increased (<em>P</em><0.00) and (<em>P</em><0.04) respectively in comparison with the control group. But, no significant differences were observed between the two experimental groups (I and II) in strength and size of triceps brachial. هدف این پژوهش، مقایسۀ اثر دو روش تمرین مقاومتی بر ضخامت عضلۀ سه‌سر بازو و ارتباط آن با قدرت حداکثر است. به این منظور 30 ورزشکار مبتدی پرورش­اندام در این پژوهش شرکت داشتند. آزمودنی‌ها به‌صورت متجانس به سه گروه 10 نفری (تجربیI تمرینات هرمی، تجربیII هرمی مسطح و گروه کنترل) تقسیم شدند. دو گروه تجربی به مدت هشت هفته و هر هفته­ شش جلسه (روش اسپلیت) در پروتکل­های تمرین قدرتی شرکت کردند. گروه کنترل به روش سنتی به تمرینات خود ادامه دادند. قدرت عضلانی و ضخامت عضلۀ سه­سر بازو هر سه گروه قبل و پس از دورۀ تمرینی اندازه­گیری شد. داده‌ها توسط آزمون تی همبسته، برای تعیین اختلافات بین‌گروهی و تحلیل واریانس یکسویه (ANOVA) با سطح معناداری 05/0P≤، و برای تعیین رابطۀ بین متغیرها از ضریب همبستگی پیرسون استفاده شد. مشاهدات نشان داد، قطر قدامی- خلفی (AP)[1] عضلۀ سه­سر بازویی در گروه، تجربیI و تجربیII به‌ترتیب 01/0 P<  و 05/0 P<  نسبت به گروه کنترل، افزایش یافت. همچنین، قدرت عضلۀ بازو در حرکت اکستنشن در گروه‌های تجربی نسبت به گروه کنترل به‌ترتیب 00/0 P<  و 01/0 P<، افزایش یافت. اما، اختلاف معنا‌داری بین دو گروه تجربی I وII در قدرت و اندازۀ عضلۀ سه‌سر بازویی دیده نشد. <br /><br clear="all" /> <br /> <br />[1] . Anteroposterior <br />  https://jsb.ut.ac.ir/article_59096_61dd719e353993cdb60207e1a454ec04.pdf