دانشگاه تهران نشریه علوم زیستی ورزشی 2008-9325 6 4 2015 01 21 Effects of Aerobic Training on Serum Leptin Levels and Iron Status in Obese Women تأثیر یک دوره تمرین هوازی بر مقدار لپتین سرمی و وضعیت آهن در زنان چاق 415 434 53213 10.22059/jsb.2015.53213 FA امیرحسین حقیقی دانشیار دانشکدة تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه حکیم سبزواری 0000-0002-7258-9737 ملیحه شجاعی کارشناس ارشد فیزیولوژی ورزش دانشکدة تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه حکیم سبزواری محمد رضا حامدی نیا استاد دانشکدة تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه حکیم سبزواری Journal Article 2012 11 21 The aim of the present study was to investigate the effect of aerobic training on serum leptin levels and iron status in obese women. Twenty eight obese women were volunteered and randomly divided into two groups: aerobic training (n = 14, age 37.1 ± 4.9 yr, weight 82.0 ± 10.2 kg, body mass index 34.2 ± 4.3 kg/m2 ) and controls ((n = 14, age 37.5 ± 5.3 yr, weight 79.9 ± 9.5 kg, body mass index 34.0 ± 3.9 kg/m2 ). Subjects in the experimental group performed the aerobic training program for 9 weeks (4 sessions per week) with 65-75% of maximum heart rate. Before and after the training period, blood samples of all subjects were taken in fasting. The data were analyzed using an independent-T test and ANCOVA. Results showed no significant differences in serum leptin levels between the groups (P<0.05). But aerobic exercises caused a significant increase in serum iron and a significant decrease in serum ferritin in the experimental group compared with the control group (P<0.05). Furthermore, the other indicators of iron status including transferrin iron binding capacity (TIBC), hemoglobin, hematocrit, MCH, MCHC, and MCV showed no significant difference between the two groups (P<0.05). According to the results, we can say that aerobic training does not have a significant effect on serum leptin levels, but it can improve poor iron status in obese women. This improvement is probably due to the influence of other factors that has no relationship to serum leptin levels.  هدف تحقیق حاضر بررسی تأثیر یک دوره تمرینات هوازی بر مقدار لپتین سرمی و وضعیت آهن در زنان چاق بود. 28 زن چاق داوطلب شدند و تصادفی در دو گروه تمرین هوازی (14 نفر با سن 9/4 ± 1/37 سال، وزن 2/10±0/82 کیلوگرم، شاخص تودة بدن 3/4± 2/34 کیلوگرم بر متر مربع) و کنترل (14 نفر با سن 3/5 ± 5/37 سال، وزن 5/9±9/79 کیلوگرم، شاخص تودة بدن  9/3± 0/34 کیلوگرم بر متر مربع) قرار گرفتند. آزمودنی‌های گروه تجربی به مدت 9 هفته (چهار جلسه در هفته) به تمرینات هوازی با شدت 75-65 درصد حداکثر ضربان قلب پرداختند. قبل و بعد از دورۀ تمرینی از همۀ آزمودنی‌ها در حالت ناشتایی خون‌گیری به‌عمل آمد. داده‌ها با استفاده از روش‌های آماری t مستقل و آنالیز کوواریانس تحلیل شدند. یافته‌ها نشان داد تفاوت معناداری در مقدار لپتین سرمی بین دو گروه کنترل و تجربی وجود نداشت (05/0(P>. اما اجرای تمرینات هوازی موجب افزایش معنادار آهن سرم و کاهش معنادار فریتین سرم در گروه تجربی در مقایسه با گروه کنترل شد (05/0>P). همچنین، در دیگر شاخص‌‌های وضعیت آهن شامل ظرفیت اتصال آهن به ترانسفرین (TIBC)، مقدار هموگلوبین، هماتوکریت، MCH، MCHC  و MCV تفاوت معناداری بین دو گروه مشاهده نشد (05/0(P>. با توجه به نتایج می‌توان گفت که اجرای تمرینات هوازی تأثیر معناداری بر مقدار لپتین سرمی ندارد، اما می‌تواند وضعیت ضعیف آهن را در زنان چاق بهبود بخشد. این بهبود احتمالاً ناشی از تأثیر عوامل دیگری است و ارتباطی با مقدار لپتین سرمی ندارد. https://jsb.ut.ac.ir/article_53213_393645bf994114c23be28028a47a77a0.pdf