دانشگاه تهران نشریه علوم زیستی ورزشی 2008-9325 6 3 2014 09 23 The Effect of Two Resistance Training Protocols on Lipid Peroxidation and Plasma Total Antioxidant Capacity Changes in Healthy Men تأثیر دو پروتکل تمرین مقاومتی بر پراکسیداسیون چربی و تغییرات ظرفیت آنتی‌اکسیدانی تام پلاسما در مردان سالم 245 257 51988 10.22059/jsb.2014.51988 FA کمال عزیزبیگی استادیار گروه تربیت بدنی، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج 0000-0002-5963-2323 رامین امیر ساسان دانشیار گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی، دانشگاه تبریز سیروان آتشک استادیار گروه تربیت بدنی، واحد مهاباد، دانشگاه آزاد اسلامی، مهاباد Journal Article 2013 07 08 Resistance exercise is associated with increased oxidative stress. However, it is not completely obvious how resistance training intensity can affect the rest levels of oxidative stress indexes. Therefore, the aim of the present research was to study the effect of moderate resistance (MR) and high resistance (HR) training on oxidative stress. 20 males (age: 20.6±0.7 yr, height: 1.74±0.06 m, weight: 71.1±4 kg) voluntarily participated in the research and were randomly assigned to one of the HR and MR groups. Blood samples were collected before and after the training program and activities of creatine kinase (CK), malondialdehyde (MDA) and total antioxidant capacity (TAC) were measured. The training program was performed for eight weeks, three sessions per week. HR and MR subjects performed the training with 85-90% and 65-70% of one repetition maximum (1RM) respectively. The results showed no significant difference in CK, TAC and MDA in the interaction of group and time of two resistance training protocols (<em>P</em>≥0.05). However, both MR and HR groups decreased MDA significantly after the training (<em>P</em>≤0.05). But there were no significant changes in CK and TAC compared with the pretest (<em>P</em>≥0.05). It can be concluded that both MR and HR training can decrease MDA and oxidative stress. It seems that this decrease is separate from the intensity of the training. اجرای فعالیت مقاومتی با افزایش فشار اکسیداتیو همراه است. با وجود این به‌طور کامل مشخص نیست که چگونه شدت تمرین مقاومتی بر سطوح استراحتی شاخص‌های فشار اکسیداتیو تأثیر می‌گذارد. بنابراین هدف تحقیق حاضر بررسی تمرین مقاومتی با شدت متوسط و زیاد بر فشار اکسیداتیو بود. 20 آزمودنی مرد (7/.±6/20سال، 06/0±74/1 متر و 4±1/71 کیلوگرم) داوطلبانه در تحقیق شرکت کردند و به‌طور تصادفی در دو گروه مقاومتی با شدت زیاد و متوسط قرار گرفتند. قبل و بعد از برنامۀ تمرینات مقاومتی نمونه‌گیری از خون صورت گرفت و فعالیت آنزیم کراتین کیناز (CK)، غلظت مالون دی‌آلدئید (MDA) و ظرفیت آنتی‌اکسیدان پلاسما (TAC) اندازه‌گیری شد. برنامۀ تمرینی سه جلسه در هفته به مدت هشت هفته انجام گرفت. گروه مقاومتی با شدت زیاد و متوسط تمرینات را به‌ترتیب با شدت90- 85 و70-65 درصد یک تکرار بیشینه انجام دادند. مشاهده شد در تعامل گروه × زمان اجرای دو نوع تمرین مقاومتی بر کراتین کیناز، ظرفیت آنتی‌اکسیدان پلاسما و مالون دی‌آلدئید تفاوت معناداری ایجاد نکرد (05/0≤P ). با وجود این مقدار MDA بعد از دورۀ تمرینات در هر دو گروه به‌طور معناداری کاهش یافت (05/0≥P ). هرچند تغییرات معناداری نسبت به پیش‌آزمون در  CKو TAC دیده نشد (05/0≤P ). می‌توان گفت تمرین مقاومتی با شدت متوسط تا زیاد می‌تواند موجب کاهش غلظت مالون دی‌آلدئید شود و فشار اکسیداتیو را کاهش دهد. به‌نظر می‌رسد این مسئله مستقل از شدت تمرینات مقاومتی است. https://jsb.ut.ac.ir/article_51988_f47ceb9507185fbcd93df9327b2bae24.pdf