دانشگاه تهران نشریه علوم زیستی ورزشی 2008-9325 17 1 2025 05 22 Comparison of the Effect of Interval Training and Continuous Training on Sirtuin Genes and Antioxidant Defense Factors in Cardiac Muscle of Elderly Rats مقایسۀ اثر تمرینات تناوبی و تداومی بر ژنهای سیرتوئین و عوامل دفاع ضداکسایشی در عضلۀ قلب رت های سالمند 23 36 103205 10.22059/jsb.2025.370656.1623 FA ساره الماسی قلعه گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکدة ادبیات، علوم انسانی و علوم اجتماعی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران ماندانا غلامی نویسندة مسؤول، گروه تربیتبدنی و علوم ورزشی، دانشکده ادبیات،علوم انسانی و علوم اجتماعی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران بهزاد بازگیر مرکز تحقیقات فیزیولوژی ورزش، مؤسسۀ سبک زندگی، دانشگاه علوم پزشکی بقیهاالله (عج)، تهران، ایران. حسین عابدنطنزی گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی،دانشکده ادبیات،علوم انسانی و اجتماعی،دانشگاه آزاد اسلامی،واحد علوم و تحقیقات،تهران، ایران. Journal Article 2024 04 06 Introduction: Autophagy is a key anti-aging process and plays a crucial role in maintaining the health of cardiomyocytes. On the other hand, with increasing age, the levels of free radicals (ROS) in cardiac muscle cells and mitochondria increase. Sirtuins are one of the primary molecular pathways involved in autophagy, which is related to cell longevity and enhances antioxidant defense.<br />Methods: Twenty-four old Wistar male rats with an average weight of 350 ± 50 grams were randomly divided into control, moderate-intensity continuous training (MICT), and high-intensity interval training (HIIT) groups and were trained for 8 weeks. The expression of Sirt1 and Sirt3 genes was measured using the real-time PCR technique, and the concentration of SOD and GPX was measured by optical absorption. To compare the groups, a one-way analysis of variance test was used at the alpha level of 0.05.<br />Results: The gene expression values of Sirt1 and Sirt3 in the HIIT and MICT groups were significant compared to the control group (percentage change 72.06% and 70.14%, respectively; P< 0.05). There was no significant difference in Sirt1 between the HIIT and MICT groups (percentage change 6.44%; P> 0.05), but a significant difference was observed in Sirt3 (percentage change 31.68%; P< 0.05). The concentration of SOD in both HIIT and MICT groups was significantly higher compared to the control group (percentage change: 26.37% and 23.36%, respectively; P < 0.05). The GPX concentration in both HIIT and MICT groups was also significant compared to the control group (percentage change 43.34% and 18.50%, respectively; P< 0.05).<br />Conclusion: Both types of exercise, compared to the non-exercise group, modulated the gene expression of Sirt1 and Sirt3, suggesting that exercise likely activates the anti-aging pathway of sirtuins in old rats. Additionally, the concentration of antioxidant factors increased due to exercise, especially high-intensity interval training. مقدمه: اتوفاژی یک فرایند ضدپیری است و در سلامت کاردیومیوسیتها بسیار ضروری است. از طرفی با افزایش سن سطوح رادیکالهای آزاد (ROS ) در سلولهای عضلۀ قلبی و میتوکندری افزایش می یابد. سیرتوئینها (Sirtuins ) یکی از مسیرهای مولکولی اصلی اتوفاژی است که مرتبط با عمر سلول است و دفاع ضداکسایشی را تقویت می کند.<br />روش پژوهش: تعداد 24 سر رت نر پیر نژاد ویستار با میانگین وزن 50±350 گرم بهصورت تصادفی به گروههای کنترل، گروه تمرین تداومی با شدت متوسط (MICT ) ،گروه تمرین تناوبی شدید (HIIT ) تقسیم شدند و هشت هفته تمرین داده شدند. بیان ژنهای Sirt1 ، Sirt3 با استفاده از تکنیک PCR-time Real و سنجش غلظت SOD و GPX بهوسیلۀ جذب نوری اندازه گیری شد. برای مقایسۀ گروه ها از آزمون تحلیل واریانس یکراهه در سطح آلفای 05/0 استفاده شد.<br />یافته ها: مقادیر بیان ژن Sirt1 و Sirt3 در گروه HIIT و MICT نسبت به گروه کنترل معنادار بود (درصد تغییر به ترتیب 06/72 و 14/70) ( 05/0<P)؛ همچنین در Sirt1 بین گروه HIIT و MICT تفاوت معنادار وجود نداشت (درصد تغییر 44/6) (05/0>P (و بر عکس در Sirt3 تفاوت معنادار وجود داشت (درصد تغییر 68/31) (05/0<P ).<br />غلظت SOD در هر دو گروه HIIT و MICT نسبت به گروه کنترل معنادار بود (درصد تغییر بهترتیب 37/26 و 36/23) (05/0<P ). غلظت GPX در در هر دو گروه HIIT و MICT نسبت به گروه کنترل معنادار بود (درصد .(P<0/05) (18/50) و 43/34 <br />نتیجه گیری: هر دو نوع تمرین نسبت به گروه بدون تمرین، سبب تعدیل بیان ژنی ژنهای Sirt1 و Sirt3 شدند که احتمالاً تمرینات ورزشی مسیر ضدپیری سیرتوئینها را در موشهای پیر فعال می کند. همچنین غلظت عوامل آنتی اکسیدانی بر اثر تمرین و به خصوص تمرین تناوبی شدید افزایش یافت.  https://jsb.ut.ac.ir/article_103205_f6b0337bd4451246ec18fc405ba9da07.pdf