0 اثر یک دوره تمرین منتخب (هوازی و قدرتی) بر برخی سایتوکاین ها در بیماران مرد و زن مبتلا به MS The Effect of a Period of Selected Training (Aerobic and Resistance) on Some Cytokines in Male and Female Patients with Multiple Sclerosis https://jsb.ut.ac.ir/article_21995.html 10.22059/jsb.2012.21995 0 با توجه به تأثیرات مثبت فعالیت بدنی در بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس (MS) و تفاوت جنسی در میزان ابتلا و الگوی پیدایش بیماری، هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسی اثر 8 هفته تمرین منتخب بر برخی سایتوکاین ها (TNF?، IFN?، IL-10، hs-CRP) در بیماران مرد و زن مبتلا به MS بود. به این منظور 35 بیمار زن و مرد مبتلا به MS با EDSS 1 With regard to the positive effects of training in individuals with multiple sclerosis (MS) and gender differences in the prevalence and pattern of multiple sclerosis, the aim of this study was to determine the effect of eight weeks of selected training on some cytokines (TNF?, IFN?, IL-10, hs-CRP) in male and female MS patients. For this purpose, 35 male and female patients with MS (EDSS 5 23 نسرین مقصودی nasrin maghsodi دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه الزهرا (س ایران ladyn@yahoo.com نیکو خسروی nikoo khosravi .استادیار دانشگاه الزهرا (س) ایران niku461@yahoo.com بیماری MS. تمرین منتخب جنسیت

0 تاثیر دو هفته مصرف ویتامین E بر پاسخ مولکول چسبان سلولی به فعالیت وامانده ساز The Effect of Two Weeks of Vitamin E Supplementation on the Response of Intercellular Adhesion Molecule to Exhaustive Exercise https://jsb.ut.ac.ir/article_21996.html 10.22059/jsb.2012.21996 0 برای بررسی تاثیر مکمل‌دهی ویتامین E بر پاسخ مولکول چسبان سلولی نوع یک (1ICAM-) به فعالیت وامانده‌ساز، 16 مرد فعال انتخاب و براساس max2VO به دو گروه مکمل و دارونما تقسیم شدند. پس از 14 روز مکمل‌دهی، آزمودنی‌های هر -دو گروه فعالیت وامانده‌ساز 65 دقیقه‌ای را انجام دادند. نمونه‌های خونی قبل از دوره مکمل‌دهی، قبل و بلافاصله بعد از فعالیت وامانده‌ساز گرفته شد. برای آنالیز داده ها از آزمون‌ تحلیل واریانس و t وابسته استفاده شد. نتایج افزایش معنی‌دار ویتامین E سرمی را در گروه مکمل نشان داد (000/0P=). همچنین، 1ICAM- سرمی در گروه های مکمل (128/0P=) و دارونما (095/0P=) افزایش غیرمعنی‌داری یافت. با وجود ‌این، بین 1ICAM- سرمی دو گروه مکمل و دارونما در هیچ یک از وهله‌های زمانی تفاوت معنی‌داری مشاهده نشد (710/0P=). به طور کلی، مصرف 400 واحد بین‌المللی ویتامین E به مدت 14 روز (ایزومر توکوفرول) تاثیر معنی‌داری بر 1ICAM- سرمی ناشی از فعالیت وامانده‌ساز نداشت. 1 To investigate the effect of vitamin E supplementation on the response of intercellular adhesion molecule-1 (ICAM-1) to exhaustive exercise, 16 active men were selected and divided into supplementation and placebo groups based on VO2max. The subjects in each group completed 65 minutes of exhaustive exercise after14 days of supplementation. Blood samples were collected before supplementation and immediately before and after the exhaustive exercise. The data were analyzed using variance analysis and dependent t tests. Results showed a significant increase in serum vitamin E (p=0.000) in supplemented group. Also, serum ICAM-1 insignificantly increased in supplementation (p=0.128) and placebo (p=0.095) groups. However, no differences were found in serum ICAM-1 between supplementation and placebo groups (p=0.710) within any time span. In conclusion, 400 international unit of vitamin E supplementation for 14 days (tocopherol isomer) did not have a significant effect on serum ICAM-1 induced by exhaustive exercise 25 41 حسین طاهری چادر نشین hossein taheri دانشجوی دکترای دانشگاه بیرجند ایران kh.taheri_623@yahoo.com منا صحت Mona Sehat کارشناس ارشد دانشگاه شهید بهشتی ایران kh.taheri_622@yahoo.com فعالیت ورزشی وامانده‌ساز مولکول چسبان سلولی نوع یک (1ICAM-) ویتامین E.

0 اثر مصرف دوز متوسط و کم کافئین بر قدرت بیشینه، استقامت و توان عضلانی در پرورش اندام کاران مرد The Effect of a Period of Selected Training (Aerobic and Resistance) on Some Cytokines in Male and Female Patients with Multiple Sclerosis https://jsb.ut.ac.ir/article_21997.html 10.22059/jsb.2012.21997 0 تحقیقات تأثیرات مثبت مصرف کافئین را بر عملکرد هوازی گزارش کرده اند، اما نتایج تأثیرات نیروزایی کافئین بر اجرای بی هوازی و ورزش کوتاه مدت و شدید، متناقض و مبهم است. هدف تحقیق حاضر، بررسی اثر مصرف مقادیر متوسط و کم کافئین بر قدرت بیشینه، استقامت و توان عضلانی در پرورش اندام کاران مرد بود. به این منظور 12 مرد پرورش اندام کار (با میانگین سن 5±83/26 سال، قد 04/4 ± 174 سانتی متر و وزن 8/3 ± 41/77 کیلوگرم) به طور داوطلبانه انتخاب شدند. طرح تحقیق متقاطع بود. آزمودنی ها به چهار گروه کنترل، دوز کم کافئین ( mg/kg5/2)، دوز متوسط کافئین (5 mg/kg) و دارونما (پودر نشاسته به صورت کپسول) تقسیم شدند. سپس، آزمون های یک تکرار بیشینه (1RM) را برای قدرت بیشینه، تکرار تا خستگی با 70 درصد 1RM را برای استقامت عضلانی و تعداد تکرارها در 15 ثانیه با 80 درصد 1RM را برای توان عضلانی در حرکت های پرس سینه و پرس پا انجام دادند. داده ها با استفاده از آزمون های تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر و t همبسته تحلیل شد. نتایج نشان داد مصرف دوز متوسط کافئین در مقایسه با دوز کم و دارونما موجب افزایش معنادار قدرت بیشینه، استقامت و توان می شود. در مجموع، می توان گفت افراد پرورش اندام کار برای بهبود قدرت بیشینه، استقامت و توان عضلانی، بهتر است یک ساعت قبل از ورزش، کافئین به مقدار متوسط استفاده کنند. 1 Although studies have reported the positive effects of caffeine on aerobic performance, results of its ergogenic effects on anaerobic performance and intense and short-term exercise are equivocal. The aim of this study was to determine the effect of moderate and low doses of caffeine on maximal strength, muscular endurance and power in male body builders. For this purpose, 12 male body builders (mean age 26.83±5years, height 174±4.04 cm and body weight 77.41±3.8 kg) were selected voluntarily. Study design was crossover. Subjects were divided into four groups of control, low dose of caffeine (2.5 mg/kg), moderate dose of caffeine (5 mg/kg) and placebo (starch powder as capsules). Then, subjects performed tests of one-repetition maximum (1RM) for maximal strength, repetition to fatigue at 70% of 1RM for muscular endurance and number of repetitions in 15 seconds with 80% of 1RM for muscle power on the bench press (BP) and leg press (LP). The data were analyzed using analysis of variance (ANOVA) with repeated measures and dependent t test. The results showed that there was a significant increase (P 43 59 امیرحسین حقیقی amir hossein haghighi دکترای فیزیولوژی دانشگاه حکیم سبزواری ایران ah.haghighi@hsu.ac.ir علی حشمتی کیا ali heshmatikeya کارشناس ارشد فیزیولوژی ورزش ایران ahghighi292@yahoo.com سید علیرضا حسینی کاخک alireza hosseini دکترای فیزیولوژی دانشگاه حکیم سبزواری ایران hosseinik@um.ac.ir استقامت عضلانی پرورش اندام کاران مرد. توان عضلانی قدرت بیشینه کافئین ورزش مقاومتی

0 نقش جنسیت بر مقدار ژلاتینازهای سرم (MMP-2 و MMP-9) در حالت استراحت و در پاسخ به فعالیت استقامتی حاد The Effects of Gender on Serum Gelatinases (MMP-2 and MMP-9) at Rest and in Response to Acute Endurance Exercise https://jsb.ut.ac.ir/article_21998.html 10.22059/jsb.2012.21998 0 میزان آسیب بافت تاندون در زنان متعاقب فعالیت ورزشی بیشتر از مردان است. علت این تفاوت هنوز معلوم نیست. ژلاتینازها اجزای تشکیل دهندة بافت همبند را تخریب می کنند. بنابراین هدف از این تحقیق، بررسی نقش جنسیت بر مقدار ژلاتینازهای سرم (MMP-2 وMMP-9) در حالت استراحت و در پاسخ به فعالیت استقامتی است. 15 زن و 15مرد غیرفعال سالم در این پژوهش شرکت داشتند. 72 ساعت پس از تعیین V02 max، آزمودنی‌ها یک ساعت چرخ کارسنج را با شدت 70 درصد V02maxرکاب زدند. 2 میلی لیتر خون قبل، بلافاصله و دو ساعت بعد از فعالیت، از ورید بازویی آزمودنی ها گرفته شد. MMP-2 وMMP-9 به روش الایزا اندازه‌گیری شدند. نتایج نشان داد که مقدار ژلاتینازهای سرم در حالت استراحت بین مردان و زنان متفاوت نیست. همچنین مقدار MMP-2 سرم بلافاصله بعد از فعالیت در هر دو گروه کاهش یافت، ولی مقدار این کاهش در زنان معنی دار نبود. مقدار MMP-9 سرم در هر دو گروه در پاسخ به فعالیت تغییر نکرد. همچنین تغییرات ژلاتینازهای سرم در پاسخ به فعالیت بین دو گروه متفاوت نبود. براساس یافته های این تحقیق مقدار ژلاتینازها در حالت استراحت و پاسخ آنها به فعالیت، عامل تاثیرگذار بر آسیب‌پذیری بیشتر بافت تاندون زنان در پاسخ به فعالیت نیست. احتمالاً عوامل ساختاری و فیزیولوژیکی دیگر در تاندون زنان عامل آسیب دیدگی بیشترباشد. 1 Although it is well established that women are more likely to sustain certain connective tissue injuries than men during physical activities, this difference between males and females is not clear. Gelatinases degrade components of tendon tissue. Thus, in this research, the effects of gender on serum gelatinases (MMP-2 and MMP-9) at rest and in response to acute endurance exercise were investigated. 15 healthy and active men and 15 healthy and active women participated in this study. Subjects exercised for one hour at 70% of VO2max on an ergometer 72 hours after VO2max had been determined. Two mls of antecubital vein blood was collected before, immediately after and 2 hours after the exercise. Serum MMP-2 and MMP-9 were measured by ELISA method. ANOVA with repeated measures and one-way ANOVA were used to analyze the data (P?0.05). The results showed that MMP-2 and MMP-9 at rest in men and women were not different. MMP-2 decreased in both groups immediately after the exercise while this decrease in women was not significant. Serum MMP-2 did not change in both groups in response to the exercise. There was no difference in the changes of MMP-2 and MMP-9 in response to the exercise between the two groups. According to the results of this study, the gelatinases at rest and in responses to acute exercise is not an effective factor in more vulnerability of tendon tissues in women in response to the exercise. Presumably, other hormonal and structural factors of women’s tendon are responsible for more injuries 61 76 کمال رنجبر kamal Ranjbar دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی دانشگاه بوعلی همدان ایران kamal_ranjbar20104@yahoo.com مریم نورشاهی maryam norshahi دکترای فیزیولوژی دانشگاه شهید بهشتی ایران m-nourshahi@sbu.ac.ir میثم غلامعلی maysam gholamali دانشجوی کارشناسی ارشد فیزیولوژی ورزشی دانشگاه شهید بهشتی تهران ایران kamal_ranjbar20103@yahoo.com سعید میرزایی saed merzai کارشناس ارشد دانشگاه مازندران ایران kamal_ranjbar20102@yahoo.com تخریب کلاژن جنسیت. ژلاتینازها فعالیت استقامتی

0 بررسی تغییرات شاخص های التهابی و آسیب عضلانی در موش های نر نژاد سوری بعد از هشت هفته تمرین هوازی و مصرف مکمل امگا 3 Evaluating Inflammatory Index Changes and Muscle Injuries in Male Mice after 8 Weeks of Aerobic Exercise and Omega-3 Consumption https://jsb.ut.ac.ir/article_21999.html 10.22059/jsb.2012.21999 0 یکی از وظایف مهم سیستم ایمنی، تولید اجزای محلول یا سلولی است که بدن را در برابر هرگونه التهابی حفاظت می کند. هدف از این تحقیق، بررسی تغییرات سطوح پلاسمایی اینترلوکین-17 (IL-17) ، پروتئین واکنشگر سی ( (CRP و کراتین فسفو کیناز(CPK) در موش های نر نژاد سوری بعد از هشت هفته تمرین هوازی و مصرف مکمل امگا 3 است. به این منظور 170سر موش نر از نژاد سوری با میانگین سنی 2 ماه و میانگین وزنی 1±35 گرم انتخاب شدند. در ابتدا 10 سر از موش ها به منظور تعیین مقادیر پیش آزمون متغیرها کشته شده و بقیة موش ها به صورت تصادفی به چهار گروه کنترل (40 سر)، مکمل (40سر)، تمرین (40 سر) و مکمل – تمرین (40سر) تقسیم شدند. هر روز به مدت 8 هفته مقدار 2/0 میلی لیتر(g/ 0.06 mlوزن بدن) روغن ماهی (امگا-3) که حاوی DHA وEPA بود، بوسیلة گاواژ به موش های دو گروه مکمل و مکمل - تمرین خورانده شد. برنامة تمرینی حیوانات به مدت 8 هفته و پنج جلسه در هفته روی تردمیل حیوانات انجام گرفت. در پایان هشت هفته، تفاوت معناداری در سطوح پلاسمایی متغیرهای IL-17، CRP و CPK در گروه های کنترل، مکمل، تمرین و تمرین – مکمل مشاهده شد (05/0 p 1 Producing soluble or cellular components is one of the main functions of immune system which immunes the body against any kinds of inflammation. The aim of the present study was to investigate the plasma level changes of IL-17, CRP, and CPK in male mice after 8 weeks of aerobic exercise and omega-3 consumption. For this purpose, 170 male mice (mean age of two months and mean weight of 35±1 g) were selected. At the beginning, 10 mice were killed in order to determine the amounts of pretest variables. The rest were randomly divided into four groups of control (n=40), supplement (n=40), training (n=40), and supplement with training (n=40). 0.2 ml (0.06 ml/g of body weight) oil fish (Omega-3) containing DHA and EPA were consumed by supplement and supplement with training groups every day for eight weeks. The animal training protocol was performed on animal treadmill 5 sessions a week for eight weeks. The results showed a significant difference in plasma levels of IL-17, CRP, and CPK variables of control, supplement, training and supplement with training groups after eight weeks (P 77 94 فرهاد دریانوش farhad daryanoosh دانشگاه شیراز-کارشناس ارشد ایران daryanoosh@shirazu.ac.ir فرهاد دریانوش farhad daryanoosh دانشگاه شیراز-دکتری ایران daryanoosh@shirazu.ac.ir داوود مهربانی davood mehrabani گروه فارماکولوژی دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی شیراز ایران daryanoosh2@shirazu.ac.ir التهاب اینترلوکین- 17 ورزش هوازی

0 مقایسة اثر تمرینات قدرتی سنتی با تمرینات قدرتی همراه با انسداد عروق بر عملکرد عضلانی و استقامت قلبی – عروقی در دختران جوان A Comparison of the Effect of Traditional Resistance Training with Resistance Training with Vascular Occlusion on Muscular Function and Cardiovascular Endurance in Young Females https://jsb.ut.ac.ir/article_22000.html 10.22059/jsb.2012.22000 0 هدف از این پژوهش، مقایسة اثر تمرینات مقاومتی همراه با انسداد عروق با تمرینات مقاومتی سنتی بر عملکرد عضلانی و استقامت قلبی – عروقی دختران جوان بود. به این منظور 43 دختر جوان به سه گروه تمرین مقاومتی سنتی (تمرین با شدت 1RM 80% - 70، 14 نفر)، تمرین مقاومتی همراه با انسداد عروق (تمرین با شدت 1RM 30%-20 همراه با بستن تورنیکت لاستیکی به دور قسمت پروگزیمال ران، 16 نفر) و گروه کنترل (13 نفر) تقسیم شدند. تمرین شامل سه حرکت باز شدن زانو، پرس پا و هاک پا در چهار ست تا حد خستگی به مدت هشت هفته بود. قبل و بعد از تمرینات، آزمون های قدرت عضلانی، استقامت عضلانی، توان بی هوازی، توان انفجاری و استقامت قلبی– عروقی به عمل آمد. داده ها با استفاده از آزمون آنالیز واریانس یک طرفه و نرم افزار SPSS 16 تجزیه و تحلیل شد. نتایج حاکی از افزایش معنی دار قدرت عضلانی، استقامت عضلانی و توان انفجاری (05/0 P). می توان گفت تمرینات مقاومتی با انسداد عروق با شدت کم اثری مشابه تمرینات مقاومتی سنتی شدید بر قدرت عضلانی، استقامت عضلانی و توان انفجاری عضلات پا در دختران جوان دارد. بنابراین می توان این تمرینات را به طور موفقیت آمیزی جایگزین تمرینات مقاومتی سنتی در دختران جوان کرد 1 The aim of this study was to compare the effect of resistance training with vascular occlusion with traditional resistance training on muscle function and cardiovascular endurance in young females. For this purpose, 43 female students were randomly divided into three groups: traditional resistance training (TRT, 70-80% 1RM, n=14), resistance training with vascular occlusion (RTVO, 20-30% 1RM with tying an elastic tourniquet around the proximal ends of thighs, n=16) and control (Con, n=13). Training program included 4 sets of leg extension, leg press and leg hock until exhaustion for eight weeks. Before and after the training program, muscular strength, muscular endurance, anaerobic power, explosive power, and cardiovascular endurance tests were performed. To analyze the data, one-way ANOVA was used in SPSS 16 (P 95 114 علیرضا حسینی کاخک A Hosseini استادیار دانشگاه حکیم سبزواری ایران hosseinik@um.ac.ir اکرم شریفی akram sharifi کارشناس ارشد-دانشگاه حکیم سبزواری ایران hosseini183@yahoo.com استقامت عضلانی انسداد عروق تمرین مقاومتی عملکرد قدرت عضلانی

0 تأثیر دو شیوۀ تمرینی تداومی و تناوبی بر کیفیت زندگی بیماران قلبی پس از جراحی بای پس عروق کرونر (CABG) The Effects of Continuous and Interval Exercise training on Quality of Life in Heart Patients after Coronary Artery Bypass Graft Surgery (CABG) https://jsb.ut.ac.ir/article_22001.html 10.22059/jsb.2012.22001 0 کیفیت زندگی، مفهوم چندبعدی گسترده‌ای است که با بهداشت و مراقبت‌های بهداشتی ارتباط دارد. کیفیت زندگی بیماران بعد از بروز بیماری قلبی کاهش می‌یابد، ازاین‌ رو هدف اغلب مراکز بهداشتی و بازتوانی قلبی، بهبود کیفیت زندگی بیماران قلبی است. هدف از این پژوهش، بررسی تأثیر دو شیو? تمرینی تداومی و تناوبی بر کیفیت زندگی بیماران قلبی پس از جراحی بای پس عروق کرونر (CABG) بود. به‌این منظور 20 بیمار Post CABG (18 مرد و 2 زن با میانگین سنی 91/8 ± 05/57 سال و میانگین شاخص تود? بدنی 20/3 ± 98/26 کیلوگرم بر مترمربع) در دو گروه تمرین تداومی هوازی (شامل 30 تا 60 دقیقه و شدت 70 تا 85 درصد حداکثر ضربان قلب، 12 = n) و تمرین تناوبی هوازی (شامل 28 تا 44 دقیقه و شدت 75 تا 90 درصد ضربان قلب حداکثر، 12 = n) به مدت 8 هفته و هر هفته 3 مرتبه در این پژوهش شرکت داشتند. کیفیت زندگی با استفاده از نسخ? فارسی پرسشنام? 36-SF ارزیابی شد. برای بررسی تغییرات درون‌گروهی متغیرها از آزمون آماری t جفتی استفاده شد. نرم‌افزار آماری مورد استفاده نیز SPSS ویرایش 16 بود. نتایج نشان داد هر دو شیو? تمرین تداومی و تناوبی تأثیر مفید معنی‌داری بر QOL و ابعاد مختلف آن یعنی عملکرد فیزیکی (تداومی 001/0 > p، تناوبی 001/0 > p)، درد بدنی (تداومی 016/0 = p، تناوبی 003/0 = p)، سلامت روانی (تداومی 018/0 = p، تناوبی 04/0 = p)، انرژی و زنده دلی (تداومی 003/0 = p)، تناوبی 020/0 = p)، عملکرد اجتماعی (تداومی 037/0 = p، تناوبی 032/0 = p) و سلامت عمومی (تداومی 020/0 = p، تناوبی 018/0 = p) داشتند. باتوجه به نتایج می‌توان گفت هر دو شیو? تمرین تداومی و تناوبی منتخب به بهبود QOL بیماران CABG بعد که امروزه مهم‌ترین عامل بازیافت بعد از عمل است، انجامید. ازاین‌رو هر دو شیو? تمرین منتخب برای بازتوانی بیماران CABG در مراکز بازتوانی فواید مطلوبی در پی دارند. 1 Quality of life (QOL) is a vast multidimensional concept related to health and health care. As QOL decreases after health diseases, the aim of most medical health care systems and cardiac rehabilitation centers are to enhance QOL of heart disease patients. The aim of this study was to investigate the effects of continuous and interval exercise training on quality of life of heart patients after coronary artery bypass graft surgery (CABG). For this purpose, 20 POST CABG patients (18 men, 2 women with mean age: 57.05±8.91 and mean BMI: 26.98±3.20 kg/m2) were divided into aerobic continues training (30 – 60 min. and intensity of 70 – 85% of maximum HR, n=10) and aerobic interval training (28-44 min. and intensity of 75 – 90% of maximum HR, n=10). They performed the exercise training three times a week for 8 weeks. QOL was measured by Persian version of SF-36 questioner. Paired t test was used to analyze the data. SPSS version 16 was used to analyze all statistics. Results showed that both aerobic interval and continuous exercise programs had a beneficial significant effect on QOL and its dimensions of physical function (continuous P 115 129 علی اصغر فلاحی ali falahi دانشجوی دکتری دانشگاه تهران ایران alifallahi3@ut.ac.ir عباسعلی گائینی A Gaeini استاد دانشگاه تهران ایران aagaeini@yahoo.com بیماران قلبی Post CABG تمرین ورزشی کیفیت زندگی

0 تاثیر ضرباهنگ های موسیقی بر شاخص های خستگی مرکزی و محیطی زنان جوان غیرورزشکار The Effect of Rhythms of Music on Central and Peripheral Fatigue Indices in Non-Athlete Young Females https://jsb.ut.ac.ir/article_22002.html 10.22059/jsb.2012.22002 0 هدف از پژوهش حاضر، بررسی تأثیر ضرباهنگ های مختلف موسیقی بر برخی شاخص های خستگی مرکزی و محیطی در زنان جوان غیرورزشکار است. به این منظور 38 دانشجوی دختر سالم انتخاب و به صورت تصادفی به سه گروه، تجربی 1 شامل 13 نفر، 2 ± 22 سال، تجربی 2؛ 13 نفر 2 ± 23 سال و گروه کنترل 12 نفر، 2 ± 23 سال تقسیم شدند. در ابتدا پیش آزمون مشابه شرایط تمرین از تمام گروه ها به عمل آمد، سپس برنامة تمرین اصلی به صورت 2 جلسه در هفته به مدت 6 هفتة متوالی با ارائة متغیرهای مستقل اجرا شد و در نهایت پس از اتمام آخرین جلسة تمرین، پس آزمون گرفته شد. برنامة تمرین در هر جلسه شامل رکاب زدن روی دوچرخة کارسنج تا مرز واماندگی برای هر سه گروه بود. گروه های تجربی طی تمرین با هدفون به موسیقی گوش می کردند. گروه کنترل نیز هیچ گونه مداخله موسیقی دریافت نکردند. تحلیل نتایج آزمون ضربه زنی با انگشت تفاوت زیادی را در خستگی محیطی گروه های تجربی و کنترل نشان نداد. نتایج آزمون نامیدن رنگ ها خستگی مرکزی حاصل از تمرین در گروه کنترل نسبت به دو گروه موسیقی کند و تند را تأیید کرد. تحلیل یک طرفه داده ها نشان داد که در پیش آزمون بین شاخص های خستگی اندازه گیری شده، در سه گروه اختلاف معنی داری وجود نداشت (05/0P>). اما در مرحلة پس آزمون مقدار بار کاری حالت واماندگی (022/0=P) بین گروه ها معنی دار بود. آزمون تعقیبی توکی نشان داد بین گروه کنترل و گروه های تجربی اختلاف معنی داری در همة متغیرها وجود دارد (05/0 P). به طور کلی می توان گفت موسیقی همزمان با تمرین خستگی مرکزی و محیطی را به تعویق می اندازد و در نهایت عملکرد ورزشی را افزایش می دهد 1 The aim of this study was to investigate the effect of different rhythms of music on some central and peripheral fatigue indices in non-athlete young females. For this purpose, 38 healthy female students were randomly divided into three groups: fast music group or EXP1 (N=13, M+SD age: 22+2 years), slow music group or EXP2 (N=13, M+SD age: 23+2 years) and control group (N=12,M+SD age: 23+2 years). At first, pretest was performed under the same condition as the training condition; then, training program was performed for six weeks, two sessions per week and finally posttest was performed. The training program included pedaling on an ergometer until exhaustion. The experimental groups listened to music by headphones while training; control group received no musical intervention. Results of finger tapping test showed no noticeable difference in peripheral fatigue between experimental groups and control group. The results of chart for continual naming of colors test confirmed the central fatigue in control group compared with fast and slow music groups. Data analysis by one-way ANOVA showed no significant differences in fatigue indices among the three groups in the pretest (P>0.05). But in the posttest, workload of exhaustion (p=0.022) among groups was significant. Tukey post hoc test showed a significant difference in all variables between experimental groups and control group (P0.05). Generally, it can be concluded that music together with training delays central and peripheral fatigue and finally improves sport performance. 147 131 فرناز ترابی Farnaz Torabi استادیار دانشگاه پیام نور ایران torabift@yahoo.com احمد فرخی ahmad farokhi استاریار دانشگاه تهران ایران torabift2@yahoo.com خستگی مرکزی و محیطی زنان جوان غیرورزشکار ضرباهنگ های موسیقی